yaş 33. neredeyse 15-16 yıldır yurt dışındayım.
yurt dışında çok iyi dönemler ve aynı zamanda vasat dönemler de yaşadım.
bazen her şey iyi gitmesine rağmen, insanın canı bir anda vatan hasreti mi diyelim; yoksa çocukluk anılarını mı özlüyor diyelim bilemiyorum.
ancak hal böyle iken bir anda film kopuyor ve 10-15 gün veya 20 gün sılayırahim yapıyorsun. ancak yılda bir kaç defa doğduğun ülkeye bu kısa ziyaretleri yapmana rağmen aradan uzun yıllar geçince her şeyi fark ediyorsun. doğduğun yerde her şeyin değiştiğini; ailen, akrabaların ve yakın arkadaşlarını tanıyamaz hale geliyorsun. artık uyum sağlamakta zorluk çekiyorsun.
hayat şartları insanları değiştiriyor. arkadaşların ve akrabalarının büyük bir kısmı evlenmiş, kimi vefat etmiş; bazıları ise iş için veya hayatını idame ettirebilmek için başka şehirlere taşınmış oluyor. artık onları ve geride kalanları eskisi gibi göremiyorsun.
ve bu süreçten sonra şunu derk ediyorsun; hiç bir şey eskisi gibi değil, bulunduğun yerde mutlu ol. seni senden başka hiç kimse mutlu edemez.
mryildirim1 profili
-
yurt dışında yaşayıp mutsuz olmak