bugüne kadar bir kez aldatıldım, onu da çok rahat bir şekilde anladım. karşındakinin konuşmasından, hareketlerinden belli oluyor zaten.
üniversitedeyken bir kız arkadaşım vardı. benim okuduğum şehirle onun yaşadığı şehir çok yakın. ailesiyle yaşıyordu. bir sene olmuş olmamış ilişkimiz. çok yakın bir arkadaşının doğum günü vardı, ev tutup içeceğiz dedi. o gün onun şehrine gittim, sabahtan buluştuk, akşam da eve geçecek. var bir şey seziyorum, sesimi çıkarmadım.
akşam kalacakları eve bıraktım. minibüse bindirdi beni evin önünden. iki sokak sonra indim minibüsten, evin önüne oturdum görünmeyeceğim bir yere. bunlar evde, iki erkek girdi apartmana. anladım bizimkilere geldiklerini. aradım napıyosun diye, çıt yok arkada. beş dakika konuştuk kapattık. sonra ben apartmana girdim, daireyi bilmediğim için kapılardan sesleri dinledim. çok da sürmedi bunların daireyi bulmam.
kapıyı çaldım, benimki açtı. şok oldu beni görünce. gözleri nasıl açıldı görmeniz lazım. hem kızlar hem evdeki çocuklar sandığım gibi olmadığına beni ikna etmeye çalışıyor, gel içeri konuşalım diyorlar. çıktım gittim evden. o dönem sinirine hakim olamayan üniversiteli biri olarak manyak bir olgunlukla bir şey demeden çıktım.
arkamdan benimki de çıktı. yalvar yakar nolur gitmeler, bi dinleler. tekrar minibüse bindirdi, ağlıyor bu sefer. hoşçakal bile demedim.
yıllar sonra vapurda denk geldik. kafamı bir çevirdim ki bana bakıyor. rahatsız olup başka yere geçtim. önümden geçti 3-4 kez, sonra konuşmaya çalıştı. sanki hiç orada yokmuş gibi tavrımdan anlayıp zorlayamadı. g*t kız.
vay gardasim1 profili
-
çoğu erkeğin aldatıldığının farkında olmaması