Sık geçen başlıklar
herkesin mesleğe 13 yaşında başladığı yarışma. ya da dedesinin babası saray mutfağında çalışmış.

yemek yapmak için neden bir senaryo koymak zorunlu?

biri de çıkıp desin aç kalmamak için yemek yapıyorum herhangi bir hikayem yok.

aşçılığı diğer sektörlerden özel kılan bir şey yok. biraz fazla uzadı bu aşçılık, gastronomi, şeflik muhabbeti.

zaten günümüzde çok lezzetli şeyler yemek de bir mucize değil. hijyenik olması yeterli. gerisini soslar, ceşni ve baharatlar hallediyor.
memleketin her mahallesinin duvarında bu dizinin sembolü var. milyonlarca seyircisi, kafasına koluna bu dizinin sembolünü dövme yaptıranlar var. allah aşkına aga nedir bu sahne? herşeyi geçtim ercan kesal hocamı bu sahnede göstermek ayıptır. 15 sene önceki kurtlar vadisinin çatışma sahnelerini açtım kendime gelebilmek için. miroğlu yasalarını dinliyorum.

kaygısızlardaki kültigin ve çetesi bile daha ciddiydi.
motorlu taşıt olmalarına rağmen tek şerit yolda kendilerine ikinci şerit yaratmaları. sağa dönüleceği sırada çat diye tek şeritli yolda sağ tarafta belirmesi ve kazaya davetiye çıkarması.

bir saniye önce sağ aynada görülmeyen adam aynada beliriyor hayalet gibi.
bedavacılığı seven bir millet olduğumuzun resmi. burada amaç mesir macunu falan değil. damdan küp şeker at onun içinde izdiham çıkar.

toplumca promosyon hastalığımız var. çin’den promosyon plastik tükenmez kalem aldık tanesi 25 kuruşa, öyle firma reklamı olsun diye masalarda duruyor, gelenler alıyor falan, adam kalem alabilmek için güzergahını değiştirip ofise uğruyor, utanmadan bir de “ sizin kalemlere de hastayım yaw” deyip keh keh gülüp 3-4 kalem gömüyor.

bu adam mesir macunu için adam vurur.