halinize şükredin.
1 nisandan bugüne tek yapabildiğim hastanede ve evde yatmak.
bu sürenin 5 ayı hastanede yatarak geçti. şu anda yatışımın 52. günü.öyle yatışlar gibi düşünmeyin.ne ben ne de refakatçim oda dışına çıkabiliyor.beni görmeye gelemiyor hiçkimse.ziyaret yasak.
2 ay daha en az hastanede yatacağım.tüm umudum ramazan bayramına evde girebilmek.
20 nisan galiba ramazan bayramı.geçen seneyi yoğun bakımda kurban bayramını,yılbaşını,sevgililer gününü hastanede geçirdim.
2 çocuğumun doğum gününü fotoğraflarla görebildim.hastanedeydim.
kendi doğum günümde mi? zor ayakta duruyordum…
en olumsuz anınızda bile olumlu düşünün.bilin ki sizden her zaman daha kötü durumda olanlar var.
ben mutluyum.depremzede olabilirdim.sizde mutlu olmaya çalışın.