bir kadınla tartışırken haklı çıkabilen erkek 10

gerçekten zeki kadınları tenzih ediyorum ama
çok konuşuyor ve memeleri var diye de her tartışmada haklı çıkamazlar
haklı olduğum bir konuysa ölümüne savunurum ve muhtemelen haklı çıkarım

“yoktur öyle biri, kendini haklı sanar, kadın uğraşmak istememiştir” gibi ezik ifadeler kullanan, erkekliklerini kaybetmiş, ambiti dolmuş ekşi sözlük. neden kadın haksız olamazmış? onlar kim? tanrı mı peygamber mi? haklı olduğumuz konuda kadından özür mü dileyeceğiz sırf kadın diye? bırakır gidermiş. kapı orada, bir gider beşini buluruz. ha işi gücü olmayan, bağımlı, hımbıl bir tipseniz bulduğunuz tek kadını kaybetmemek için o kadının karısı olursunuz böyle. bunları yazdık hep #155703521

bahse konu olmuş kadının aşık olduğu erkektir.

erkeklerin çoğu "ne alaka, ne alaka" demekten öteye gidemiyor.eminim.

"hakısın " derim ve haklı çıkmış olurum. uzatmanın anlamı yok.

arkadaşsan ve kadın sevgili olmak istiyorsa o süreç boyunca erkek hep haklı çıkar. ya da sevgilisindir, evlenmeyi arzulayan kadın hedefine ulaşıncaya dek erkek hep haklı çıkar. sonra gerçeği anlar erkek, aslında yaşadıkları bir yanılsamadan ibaretmiş. meğer hayatı boyunca hiç haklı olmadığını anlayacağı gerçek aleme geçiş yapıyormuş. geçmiş olsun.

bir kadınla tartışırken haklı çıkabilen erkek...

vay be başlığa bakar mısın?

okurken bile bir tuhaf hissettim.

bir erkek varmış.kadınla bir konu hakkında tartışmış ve haklı çıkmış.

gerçekten inanılmaz bir şey ya.nasıl ya nasıl oluyor erkek nasıl haklı olabiliyor.

niye çıkmasın ki?

tabi kadınlar tanrı

bizler de onların kulları ve elçileriyiz.

bazı yazarlar şey yazmış;

'' bir kadınla tartışmayı kazanabilirsin ama geceyi kaybedersin"

allah seni ne yapmasın sevgilisine sadık yıkık köpek seni.

bir konuda haklıysan ve konuşmayı biliyorsan çıkarsın yani

ne bu kadınlar şöyledir böyledir edebiyatı yeter ya ayyyyyyy...

bir kadınla tartışırken haklı çıktıysanız iki ihtimal vardır:

1-kadın sizi deli gibi seviyordur.
2-kadın sizi (artık) sevmiyordur.

toplanın lan, dev tüyo veriyorum. evladiyelik külliyat bırakıyorum.

alfred adler, tartışmalarda şuurlu kalabildiğin sürece konu ne olursa olsun üstesinden gelebileceğini, hatta haklı çıkacağını ve ulaşman gereken yegane erdemin bu olduğunu söyler. ilişkilerdeki tüm hareketler ikiye ayrılır der, şuurlu hareketler ve şuursuz hareketler. kadının, sonrasında senden bir daha görüşmemek üzere ayrılmadığı müddetçe sana yaptığı ve saçmalık olarak gördüğün tüm hareketler şuursuz hareketler sınıfına girer. bu yüzden insanın ister yanındaki kadına, ister patronuna, ister alt komşusuna, ister haydar emmiye karşı kendini eğitmesi gereken tek şey bu anlarda şuurlu hareketler sınırından çıkmamaktır. kadınlar tartışırken bu sınırı çok kolay aşar ve şuursuz sınıfa oldukça çabuk geçerler. tartışmalarda bunun idrakını ve kontrolünü elden bırakmamak senin asli görevindir. yani meali şu, sinirlenmeyeceksin arkadaş. ters hiçbir şey söylemeyeceksin. temperine yenik düşmeyeceksin. en iyi avlanan yırtıcı en hızlı koşan değil, en az yorgunlukla en uzun süre koşan yırtıcıdır. karşındaki ile girdiğin tartışma basit bir içgüdü savaşıysa burda tarafları yırtıcı olarak belirtmenin de bir sakıncası yok bana göre.

seviyeyi öfkeden doğan şuur bulanıklığı ile alta çeken taraf kavganın sonundaki normalleşme sürecinde kendi kendini toparlamak zorunda kalacaktır. bırak, kendi dağıttığını kendi toplasın. zaten bunu beceremeyecektir de. bu anlarda hiçbir şey yapma. bağırmasının, delirmesinin saçma olduğunu bile söyleme. seni o an düştüğü histerik seviyeye çekmesine izin verme. en sakin şekilde kendi savını söyleyip sus ve mümkünse ifadesizce dinle.

reaktif şuuru yüksek tarafın tartışmayı kaybetme şansı yoktur.

varsa, toplanak allah diyek.