sigarayı bırakmak 10

öncesinde mutlaka aydınlanma yaşanan eylem.

pandemi dönemindeyiz. covid'den ölümüne tırsıyoruz tabii. bu sebeple marketten aldığımız ambalajlı her şeyi evde güzelce yıkayalım diye karar aldık. malum millet alıp inceliyor. tedbir alalım dedik. marketten eve geldik tek tek yıkıyorum. sıra sigara paketine geldi. bayağı bildiğin birazdan söküp atacağım ambalajını yıkamaya başladım. bulaşık deterjanıyla çiteliyorum falan. bir an durdum, lan ben napıyorum amk dedim. kafayı mı yedin, içeceğin zehrin ambalajını yıkamak nedir.

sonra bi' düşündüm. bu mallığı ilk kez yapıyor olamazdım. biraz geriye gidince de anımsadım. o zamanlar yurttayız yine böyle kış ayındayız. saat gecenin dördü. muhabbet de nasıl koyu ama. ilk kez herkesin konuşup keyif aldığı geniş bir konu açılmış. kimsenin uyuyası yok.. 3'er 5'er püfür püfür yakınca bi' baktık sigara kalmamış. herkes birbirine bakıyor. dedik güvenlikçiyle konuşalım da bi benzinliğe gidelim, yürürken de muhabbet ederiz. neyse gittik güvenlikçiyi ikna ettik, çıktık yurttan benzinci arıyoruz. ben diyeyim 30 siz deyin 45 dk o soğukta benzinlik aradık. totomuz o kadar donuyordu ki titremekten muhabbet de edememiştik.

biraz daha geriye gittim. bu mallığın peşini bırakmamaya ant içmiştim. sigaraya başladığım zamanlara lisedeki günlere döndüm. özentilik ya hani bir bok varmış gibi sürdük bi'kere ağzımıza. tabii öğrencisin, yaşın küçük, sigara da alamıyorsun ne yapacan.. gittik arkadaşla elimizde poşet, bütün gün yarım atılmış sigara topladık. bazılarında ruj izleri falan var onları da aramızda paylaşıyoruz tam süzme ergen kafası.

anılar bitti, kendime geldim. tek hissettiğim şey sinirdi. kendime bunu layık görmüş olmama sinirlenmiştim. bir insan kendi kendini nasıl bu kadar düşürebilirdi. bu var ya öyle bir aydınlanmaydı ki, o gün bulaşık deterjanıyla yıkadığım, çitelediğim sigara paketini çöpe attırdı. üzerine hiç konuşmadım. neden bıraktığımı soranlara bile siktir çektim. dışarıda, kafede, orada burada her sigara görüşümde aklıma bu mallıklar, bu kendini küçük düşürmeler geliyor.

ben bu yazıyı buraya kadar okuyan sigara tiryakilerine bırakın diye öğüt vermeyeceğim. bekara karı boşamak kolay. ben de dinlemezdim.

ama umarım en yakın zamanda kendi aydınlanmanızı yaşarsınız. o size özel çünkü.

18 yıl boyunca içmemiş de adeta yemiş gibi paket paket sigara içen ben, mart başında sigarayı bırakmış olmamın sene-i devriyesini kutlayacağım.

gelin size neler yaşadığım ile ilgili samimi bir portre çizeyim;

bırakmaya karar vermek;
benim için kolay olmadı. son iki sene ciddi düşünmeye fakat hemen akabinde vazgeçmeye başlamıştım. o kadar seviyordum ki onu, her türlü eğlencemin, yalnızlığımın, kalabalığımın, mutluluğumun, hüznümün, bir manzaranın tadını çıkarmanın, beş dakika bir hava almanın, sıkıcı bir sohbetten kurtulmanın bahanesi ve yol arkadaşıydı. efkar dostu, ilham perisi ve bazen de dert arkadaşıydı. çok severdim. sonra bronşite yakalandım. ama öyle böyle değil. sigaramı yine de içmeye devam ettim. baktım nefesim kesiliyor, dedim "olmayacak, ölürsem daha içemem bunu" karar verdim her sigara dalından yalnızca 3 duman çekip atacağım. bakın bu bile çok zordu ama ben sözümü tuttum. asla 4.yü içmedim. 3 duman çekip attım ve bu 7 ay sürdü. sonra bir sabah kalktım ve buna alıştığımı düşündüm. o halde içmemeyi de deneyebilirdim. mart başıydı karar verdim.

sigarayı bırakmak;
ilk gün: "nasılsa yarın pes edeceğim, bari bugün içmeyeyim. erken yatarsam aramam." erken yattım.
ikinci gün: "dur bakayım dün içmedim, bir de bugünü bir zorlayayım, olmadı yarın bir duman çekerim."
üçüncü gün: "ulan iki gün içmedim, deneyeyim bakayım. olmadı yine erkenden yatarım."

ilk 10 gün erken yattım, sorun yok gibiydi. 10 günden sonra yoksunluk krizleri başladı.

ilk krizler başlar: lan elim titriyor. ağlayacağım şimdi. ne gerek vardı ki? hangi dümbük soktu aklıma bunu? sanki herkes sigaradan ölüyor. dedem yetmiş yıl içti, ölmedi. genlerim sağlam? (kriz arası: sabahları nefesim ne kadar açık ama, çok güzel nefes alıyorum.) içeceğim ya... içerim ben. ulan iki haftaya da yaklaştık. bir şeyler yiyeyim bari. (ilk iki ay aralıkla gelir, yoksunluk hissettirir ama dayanılır aslında. atla deve değil)

ikinci krizler (güdülenme nöbetleri): arkadaş ortamları, mekanlar, sahiller, etkinlik aralarında el herkes gibi önce cebe gider. "ulan buranın tadı da böyle mal gibi dikilerek çıkmaz ki" "sigara mı koktu?" "ulan nasıl da derin çekiyor kitapsız!" "ciğerlerim temizlenmiştir, artık içebilirim aslında" lan iki ay olmuş ama ya, emeğe yazık. üç aya tamamlayıp başlarım ya, yaz geliyor zaten, kumsal sigarasız olmaz. (kriz arası: yalnız tipimde ki serkeş ifade gitti, kokmuyorum da?" en iyisi bir şeyler atıştırayım.

son krizler (yaz sonu) aralıklı içme isteği ve bunu takip eden anlık öfkeler. "kişi bıraktığına ikna olmuştur ve kendisine karşı öfkelenmektedir" aşaması.

aldığım 6 kilo dışında dik yokuşlara bile keçi gibi tırmanan birine dönüştüm. sigara kullanan dostlar yokuş ortasında taşikardi ile nefes nefese oturuyorlar. anlam veremiyorum:) yokuşu koşarak bile çıkabilirim. ara ara istek hala yokluyor ama yoksunluk bitti. el alışkanlığı kaldı sanırım. kokusuna tahammül edemiyorum ve içen arkadaşlar gerçekten leş kokusu gibi bir koku geliyormuş. benim bile boğazım yanıyor, nasıl içiyorsunuz?:)

bırakabilirsiniz. karar vermek ve ara atıştırmalık taşımak, çay içmek, soğuk su içmek yardımcı oluyor. hadi iyi haberler verin bize.

ilaçsız ve tek seferde bırakıp 6 yıl sürdürebildiğim olay, 6 yıl boyunca irademin boşluğunu kolladı, sigarayı bıraktım ama hep zihnimin ücra köşesindeydi ve en sonunda bir anksiyete atağında beni gafil avladı ve tekrar başladım.

kimsenin hayalini kırmak istemem ama ne kadar bıraksanız da her zaman aklınızın ucunda sizin zayıf anınızı kolluyor olacak. o yüzdendir ki burayı hiç içmemiş biri okuyorsa sakın sigaraya bulaşmasın. nikotin denilen meret beyinde normal olarak varolan salgılardan biri haline geliyor ve eksikliğinde vücudun kritik durumda olduğunu sanarak sizi nikotin almaya teşvik ediyor. bir nevi susamak gibi bir şey oluyor.

sen nasıl bıraktın ve altı koca sene içmedin diye soranlar için

bırakırken nikotin sakızı kullandım: sigarayı bıraktıktan 27 gün içinde sürekli krize gireceksiniz.

ilk 2 gün sakız kullanmayın ve krizin tepe yaptığında neye benzediğini öğrenin, ilerleyen günlerde krizin tepe noktasında nikotin sakızını ortadan ikiye kırın ve tek yarımı çiğneyin göreceksiniz ki krizi sigara içmiş gibi bastırıyor olacak ama yine de sizi tam olarak rahatlatmayacak. buradaki püf nokta nikotin sakızının bokunu çıkarmak. yani günde asla yarım sakızdan fazlasını kullanmayacaksınız.

27. günde vücud krizden çıkmaya başlıyor, krizler saatte bir gelmek yerine günde bir hatta az sigara içicidiyseniz iki günde bire düşüyor. işte bu aşamadan sonra nikotin sakızını da bırakmaya başlamanız lazım. nikotin sakızını da bırakmanın tek yolu, normal sakızdan geçiyor, ne kadar acı bir sakız bulursanız o kadar iyi.

sigarayı bırakırken düşünceniz iradenizi ispatlamak üzerine olsun. bende sigarayı bırakacak çelik gibi bir irade var diyip onunla gurur duyun.

sigarayı bırakabilen insanda çelik gibi bir irade ve özinat vardır. bu irade o kadar güçlüdür ki, su içmek gibi olmuş bir alışkanlığı yenmiştir.. shaolin tapınakçılarını kıskandıracak disiplin ve inançtır bu. bu iddiada ciddiyim.

tam şu an “tamam artık yeter” demezsen bundan 10 sene sonra da 20 sene sonra da yeter demek için bir nedenin olmayacak ve tüm hayatını sağlığını mahvedeceksin. o zamana kadar içtiğin paketleri sigaraları üst üste biz diz. oturduğun evden apartmandan daha büyük bir şey elde edeceksin. yapma. yarını bekleme. işlerin düzelmesini bekleme. moralinin düzelmesini bekleme. hayat döngüsünün içinde sıkıntılar ve stres unsurları hiç bitmiyor, sadece yenileniyor. ömrünü sinsi sinsi tüketen, sırf bağımlılık haliyle bile seni zayıf kılan bu şeye tam şimdi artık yeter de. haykır. sen ondan daha güçlüsün. o kararı almak için bir şeylerin olmasını, bitmesini, gitmesini, gelmesini bekliyorsun ama bu bitmelerin gitmelerin kendisi hiç bitmiyor, senin sağlığın-ömrün bitiyor sadece. hadi topla gücünü her durum ve koşulda bütün tahriklere rağmen bu lanet sigaraya hayır diyebilme gücünü göster kendine. bak her şey nasıl da güzel olacak.

bana da mesajını at ki birlikte sevinelim. hadi! şimdi...

sonradan edit. tüm gün bu yazdıklarımı okuyup bırakma kararı alan veya kısa süre önce bırakma kararı alıp yazılanları okuduktan sonra motivasyonu güçlenen insanlardan mesajlar aldım. çok mutlu oldum. hepsiyle gelişmelerini iyi haberlerini almak üzere sözleştik. ufacık bir desteğim, iknam olduysa ne mutlu bana. kendinize yapabileceğiniz en güzel şey sigara içiyorsanız bunu bırakmak olur. hepinize çok teşekkür ederim.

sigarayı bırakmak hayat kalitenizi arttırır. ömrünüzü uzatır. aptalları ciddiye almayın. nasıl olsa ölme ihtimalimi var diyerek eroin içmiyorsak, sigara da içmemeliyiz.

bırakın. etrafınızda yok bırakılmaz falan diye konuşanları dinlemeyin. onlar iradelerine sahip olamadıkları için böyleler. kendilerine verdikleri sözleri tutamamanın verdiği eziklikten kurtulmak için bütün insanlığı kendileri gibi görüyorlar. sigara içmek aptalliktir.

3 yıldır abartmadan içiyordum ama artık enerjimi fazla sömürüyordu. bende kendimi bırakmaya hazırladım. en çok nerede sigara içiyorsam, kafamda "orada içmeyeceğim" gibi önceden kurgular hazırlıyordum. mutlu olunca içiyordum mutsuz olunca da içiyordum. yine bu anların olacağını düşünerek içmeyeceğimi kurguladım.

işe yaramıştı çünkü, sigara içtiğim yerde veya mutlu olduğum anda birden sigaranın olmadığını farkettiğimde moralim bozulur daha beter sigarayı amaç haline getirirdim. sigara içenler arasında bu sınıfa giriyordum ve ona göre yöntem belirledim.

insanlara şunu da anlatmak lazım, sigara içene sigarayı bırak zararlı illaki kolunu mu kessinler denmez. bu şekilde ters etki yapıyor. ilgili konuyla karşılıklı sohbet edemiyorsanız susun iyilik yapmış olursunuz.

10 ağustos 2012'de yaptığım şey.

5 yıla gidiyorum onsuz.
17 yıl içtim. oysa şimdi hiç içmemiş gibiyim. 8 kilo aldım ama nefesim içim dışım temizlendi.

eski bir müşterimiz, sevdiğimiz bir abi epey içerdi. çay sigara çay sigara...şu an 50-55 yaşında olmalı. akciğer kanseri olmuş.dün öğrendim.
bilmeyenlere söyleyeyim; kanserler içinde en fazla ölüm oranı içeren tip.
ve ana kaynağı sigara.

- lütfen kendinize süre, bahane, gerekçe, engel koymayın. o kahrolası zehir paketini şimdi hemen çöpe atın.
o gerekçelerinizin hepsi yalan. zamanında ben de yaptım, oradan biliyorum.

sigarayı bırakmak, dünyanın en kolay işidir. ben yüzlerce kez bıraktım - mark twain

yolu bu başlığa düşecek olan tiryakiler için, birşeyler yazmak istedim.

öncelikle hoşgeldin!!
işe 'sigarayı neden bırakmak istiyorum' sorusuna doğru cevap vererek başla. bu süreçte atacağın ilk ve en önemli adım bu. dürüst ol.

sağlığını mı düşünüyorsun yoksa cüzdanını mı?
' bu çok önemli. '

ben üniversite okurken bırakmıştım mesela, çünkü param yoktu..
sigara içerek nasıl bir aptallık yaptığımı da, bırakınca anladım.

sende mi cüzdanını düşünenlerdensin, benim gibi.
öyleyse hemen eline boş bir kağıt al ve koy cüzdanına.

şu andan itibaren "canın her sigara istediğinde" bu kağıda bir çizgi atacaksın.
bu kağıt önemli. sakın kaybetme.

barda kızlarla dans ederken; sigara krizin mi tuttu?
hayır hayır utanma!! çıkar cüzdanından..

paran olmadığı için "ben birşey içmiycem. teşekkür ederim" dediğin günleri hatırla.
daha fazla rezil olamazsın merak etme..

şimdilik tek yapman gereken bu. kağıdı kaybetme ve her sigara içmek istediğinde 1 çizgi atmayı unutma. 2 hafta sonra tekrar bu entry'e dön ve okumaya devam et. ben burada seni bekliyor olucam, merak etme.
hoşçakal..

-----------------------------

burdayım burdayım.
hoşgeldin. naber? seni tekrar görmek güzel. bir an hiç gelmiyceksin sandım, ne yalan söyliyim.

kağıt duruyor mu? peki çizgiler birikti mi? hadi beraber sayalım tek tek. 20şer 20 şer ayıralım.
1. 2. 3.........9. 10. 11. 12.
12 tane 20lik. 12 paket sigara.
bana kıyasla daha az sigara içiyorsun itiraf ediyim. ben ilk 2 haftada, bunun 2 katı çizgi atmıştım.

içtiğin sigara kaç para. 9? 10?

kaç para kurtardın tekel bayiinden hesaplayalım mı?

kaç? 108 tl. çok iyi.

şimdi kağıdı cüzdanına geri koy ve telefonunu çıkar.
ona mesaj at. evet evet ona!!

bu 2 hafta az kahrını çekmedi. bir teşekkürü hak etti inan bana.

yarın kahvaltıya davet et onu. yaz hadi.

" sigara içmeyerek biriktirdiğim 108 tl param var. beraber kahvaltı yapalım mı? "

parayı nasıl harcayacağın sana kalmış. ama unutma!! sadece 108 tl. aşmak yok.

dilediğin gibi harca, mutlu ol ve mutlu et.
kağıdı unutma.
artık eskisi kadar sigara içmek istemediğin için çizgiler azalacak.

"eskiden olsa şimdi kesin sigara içerdim" dediğin her yerde bir çizgi at.

uyanınca, yemekten sonra, tuvalette, ders arasında, kahve molasında, bilgisayar başında, barda, sarhoşken ve hatta seviştikten sonra..
kağıdı kaybetme ve 3 ay sonra dön bana.
ben yine burada seni bekliyor olucam.
hoşçakal..
------------------------

tekrar hoşgeldin. naber?
yüzünün rengi yerine gelmiş, iyi gördüm seni.

kağıdı getirdin mi?
kaç para çaldık tekel bayiinden bir bakalım. geçen ay zam geldi, ona göre hesapla.

hey maşallah!! ee sen 3 ay önce sigaraya bu kadar verdiğine göre, epey zenginmişsin.. :) şaşırdın di mi?

hadi koy kağıdı cüzdanına da çıkar telefonu. daha fazla bekletmeyelim.
ara hadi. yok yok mesaj olmaz bu sefer. ara. söylediklerimi tekrar et.

"sigara içmeyen bir insan olmaya çabalarken, çok kırdım mı seni? özür dilerim. iyi ki varsın.
bu pazar kimseye söz verme. adaya gidiyoruz. gözlerden uzak, yalnız sen ve ben. seninle sarhoş olup, seninle ayılmak istiyorum."

afiyet olsun.. benim içinde kadeh kaldırmayı unutmayın..

size bir sır veriyim mi?
sizin kadar şanslı değildim. kahvaltıya davet edeceğim ve adada sarhoş olacağım kimsem yoktu benim. 3 yıldır çiziyorum. geçen sene kağıtta yer kalmayınca araba aldım. gülmeyin. abartmadığımı 3 sene sonra göreceksiniz.
hoşçakalın!!

unutmadan. son ve en önemli kısım.
hiç tabu oynadınız mı?

'sigarayı bıraktım.' yasaklı cümle. asla!!

doğrusu 'ben sigara içmiyorum.'

tekrarlayın ve unutmayın.
' ben sigara içmiyorum. '