Sık geçen başlıklar

kendinle olan savaşta hangi aşamadasın 12

ekşi'de gör
insan sevdiğiyle savaşır mı, bebek gibi bakıyorum kendime, fiziksel, mental, düşünsel vs., her açıdan. çocuk büyütür gibi sabırlı bir bilinçle yetiştiriyorum kendimi.

yer yer ihmal etmiyorum değil, kabul ama hemen farkına varıyorum ki; herkes her şey geçici, annen baban bile. bir ben varım bana kalan, nasıl savaşırım, nasıl üzerim onu. canımım canım.
savas bitmisse, öldüm demektir. kendimi kazanmak icin yine kendimle turlu olay ve durumlar karsisinda savasmam gerektigini ogrendigim bir asama:)
hayatta hiç kendimle savaşmadım, çünkü canım kendim. sen bir şey yaptıysan vardır bir sebebi aslan parçası diyorum kendime ve kapatıyorum konuyu.
elimde +0 kılıcım ile örümcek zindanı kesmeye çalışıyorum
kendimin en üst versiyonunu kovalamakla beraber devamlı üzerine bir tane daha taş eklemeye çalışıyorum. yorucu mu? yorucu evet, ilerleyebilmenin tek yolu mücadeleyi bırakmamak.
yenilenlerin hiç bitmez kendisiyle savaşı. hem suçluyu bulma hem sevgi ve teselli arama yüzündendir. yenilgiler hem sorgulanır hem birinin şefkatle "boş ver, olur böyle şeyler" demesi beklenir. genellikle endişeler, çelişkiler savaş için yeterlidir.
osho, "kendine karşı bölünmek cehennemdir" der.
bu yüzden, kendimle savaşarak barışık yaşayamayacağımı bildiğim aşamadayım. insanın kendisiyle barışık olmaması osho'nun dediği gibi cehennem demek.
kendinize iyi davranın; çoğu zaman ondan başka kimseniz olmaz..
kendimi olduğum gibi kabullenme aşamasındayım. kendimden hep daha iyisini bekleyerek kendime haksızlık ediyorum. lafta bunun farkındayım ama eyleme döktüğümde işler değişiyor...
sevilme isteğinden vazgeçmek. böyle bir şeye ihtiyaç duymamak. hani herkes eşini ararmış ya, işte onu aramamak. istememek. hayal kurmamak. aşk, sevgi, aile, vs. bu tür şeylerden vazgeçmek, unutmak. üzülmemek. kendi kendine yetebilmek. gerçekten yetebilmek. o noktaya ulaşmak. benim olayım bu.