Sık geçen başlıklar
ortalama bir hayatı kabul etmek.

birgün bir bakmışsın sabah 6'da kalkıp traş olmak sana sıradan gelmeye başlamış.

üç vesait ve iki saat harcayarak ulaştığın iş yerinde sana laf sokmaya çalışan yöneticinin söylemlerine alışmışsın.

çocuğu anaokuluna gönderebilmek için kredi çekmişsin ve elin titrememiş.

iş arkadaşlarından çok daha geride kalmışsın ama hiç gocunmuyorsun.

ne ebeveynlerin ne de hayat arkadaşın seninle gurur duyuyor ama bir şekilde idare edebiliyorsunuz.

gençken neyin hayalini kurduğunu bile unutmuşsun. piiii.

bunlar yavaş yavaş öldürür insanı. günden güne değil, yıldan yıla öldürür. ta ki artık yaşayabileceğine olan inancın kalmayana kadar.