nordveg 9

afganların türkiyeyi istila etmesinden afganlar memnun, taliban memnun, avrupa birliği memnun, abd memnun. hadi bunların memnuniyetini anlıyorum da, iktidardaki cumhur ittifakı da memnun. bu denklemde memnun olmayan tek oyuncu türkiye cumhuriyeti vatandaşları.

imamoğlu'nun gazeteciler karşısındaki üslubunu doğru bulmamış, o yüzden 10 yıldır gazeteci karşısına çıkmayan erdoğan'a oy verecekmiş. zeka parıltısı. siz erdoğan'a oy vermek için bahane arıyorsunuz.

(bkz: ingiliççe)
hintiler bile hintçe konuşmazken tüm dünyanın hintçe konuşması biraz zor.

(bkz: tolstoy'un anasını sikeyim dostoyevski adamdır)

yüce mahkeme kadının 28 yıldır yaşadığı travmaları ağır tahrik sayıp üst sınırdan indirim vermiş, dalyarağın birisi de hemen gelip ''feminaziler uğramaz'' yazmış. vallah siz eğitilmezsiniz.

aklım havsalam almıyor. bir insan 1000 gün boyunca işlenmemiş bir suçtan nasıl hapiste tutulabiliyor? nasıl bir kötülük bu?

''güzel haber keyfim yerine geldi. bıçağı saplarkenki gözlerdeki o korku beni benden alır hep. kan tadını aldınmı bikere artık açlık başlar. kendimden geçtim bak şimdi kan hayaliyle yaşıyoz wallah.''

https://i.hizliresim.com/2o0gnq.png

(bkz: #98640817)

sosyopatdengesiz

"ateistlerin içinde boşluk var" kadar klişe başka bir şey var mı bilmiyorum. niye boşluk olsun kardeşim? zor durumda inançlılar tanrıya dua ediyormuş... inançlının dua etmek için harcadığı vakitte rasyonel bir çözüm arayan kişidir ateist. deprem anında allaha sığınan kişi mi yaşar, masanın altına sığınan kişi mi? bence masa>allah

sabah uçuş var. fransa'ya. lisenin ilk yılından beri hayalini kurduğum şey tam 7 yıl sonra, bu sabah gerçek oluyor.

1 yıllık eğitim için gidiyorum. ^* bu yıl üniversitedeki son yılım. gittiğim okul daha önce giden öğrencilere orada kalmayı ve orada mezun olmayı teklif etmiş. bunu gerçekleştiren örnekler de var önümde. tek sorun, türkiye'de 3 yıl boyunca aldığım kredileri fransa'da 2 yıl olarak sayıp üzerine bir 2 yıl daha orada okumamı istemeleri. sanırım bunu kabul edip orada kalacağım.

kırklı yaşlarında, neredeyse tüm profesyonel, sosyal sermayelerini yakıp bu ülkeden siktir olup giden insanları gördükçe, türkiye'de biriktirdiğim eğitim sermayemin bir kısmını çöpe atıp avrupa'da yirmili yaşlarımın başında kendi hayatımı kurma fikri cazip geliyor. çalışma ve oturum iznimin ve a2 seviye fransızcam'ın olması umut veriyor. (ingilizcem c1) eğer hayata adapte olmayı ve orada tutunabilmeyi başarırsam, 29 ekim 2023'de, fransız vatandaşlığına geçiş başvurusu yapmaya hak kazanıyorum. yani hedef 2023.^*

fakat it gibi tırsıyorum. çünkü tüm bu hayaller, planlar doğmamış bebeğe don dikmek. hatta bebek anne rahmine bile düşmedi henüz. şu an portakalda vitamin.^*

akranlarımın birkaç ay boyunca her gece, klüplerde ucuz içki içip random insanlarla sevişmek için kullandığı ve birnevi gap year olarak düşündüğü bu nimeti^* ben, bundan sonraki hayatımı şekillendiren en önemli fırsat olarak değerlendirmeye çalışacağım. fakat tamamen tek başımayım. korkuyorum. kendim başaracağım. ya da kendim başaramayacağım. belki de olması gereken, doğal olan şey bu.

bilmiyorum. kafam karışık. tek bildiğim birkaç saat sonra bu ülkeden gideceğim. en erken 1 yıl sonra dönebileceğim. 1 yılda ülke nasıl, ne derece ve ne yönde değişir bilmiyorum.

umarım ben de başarırım, bu homo habilis türü mahlûkat ile birlikte yaşamaktan bıkan ve homo sapiens gibi yaşamanın ne demek olduğunu tatmak isteyen herkes de başarır.