Sık geçen başlıklar
(bkz: dogville)

"bazı insanları eğitemezsiniz, onları kötülük etmemeye ikna edemezsiniz. kötülüklerini suratlarına vurunca sadece inkar etmez, sizden daha da nefret ederler. onları görmezden de gelemezsiniz. cezalarını haketmişlerse haketmişlerdir ve merhamet her zaman en doğrusu değildir, en güzeli de değildir ve en ahlaklısı hiç degildir. size kötülük edenleri mazur görmek, onlara anlayış göstermek, onların içindeki şeytanı ancak besler, büyütür. affetmek belki de o insana yapabileceğiniz en büyük kötülüktür."

-new york times

trier ortalama bu mesajı veriyor filminde. asosyallikten antisosyalliğe geçmek için başucu kitabı niteliğinde tokat gibi film. adeta bir kılavuz.

plase olarak da (bkz: a clockwork orange).
kendinden 10 yaş küçük kardeşin dahi cepteki paraya göre abi deyişindeki ses tınısı frekansı tonlaması rengi değişirken bankaların hesaptaki 0 sayısına göre muamele etmesi gayet yerinde bir olaydır.