ınsanoğlu neye inanırsa inansın, kime söz verirse versin, ne için kendini adarsa adasın dürtülerinin doğrultusunda gitmek için sığınmayacağı mazeret yok.
misal, dindarlar... hırsızlığı da, zinayı da, cinayeti de meşru zemine oturtmanın onlarca yolunu bulabiliyorlar. bir garibim domuz günah keçisi olmuş, çocuk kitaplarında çiftlik hayvanı olarak resimlenmesine bile aşırı tepki gösteriyor, adını ağızlarına almıyorlar
*neden domuza yüklenen bu günahın da günahı etiketi? e çünkü alternatifi var. et ihtiyacını başka türlü karşılar, domuz eti üzerinden ucuz dindarlık gösterisi yapar. içinde domuzdan elde edilmiş jelatin olabilir diye jelibon tüketmez
*, kapsül ilaçtan kıllanır, ama tüyü bitmemiş oğlana musallat olmakta, ganimet adı altında hırsızlık yapmakta, türlü hokkabazlıklarla nefsinin yöneldiği kadına dokunmakta, rüşvet almakta, iltimas yoluyla kul hakkına girmekte sakınca görmez.
hiç domuz ürünü yemedim, en azından bilinçli olarak. ama artık ikiyüzlü insanlarla beni aynı safta tutan her ritueli ardımda bırakasım var.
(bkz:
beni siz delirttiniz)