karantina öncesinde gideceğim en son yer düğün salonu olabilirdi ama şu anda sıkıntıdan diyorum karantina bitsin de bi tanıdığın düğününe gideyim.
eksi bir kot seviyesindeki özsarmaşık düğün sarayı'nın girişinde tuvalet olsun. içeri girdiğimde sidik, nem, küf ve sigara kokusu yüzüme çarpsın. masa örtüleri lekeli, plastik sandalyeler kumaş kaplı, uçları yeri süpürdüğünden leş gibi olsun. her masaya 2.5 litrelik kan gibi kola koysunlar, tutunca orta kısmından yamulan pet bardakla o sarı kolayı hunharca içeyim. yanında mide siken kuru pasta ve çerez olarak diş kıran leblebi, çıtlayınca ağızda bin parçaya bölünen bayat kabak çekirdeği olsun. tanıdıklarla sohbet edeyim ama "ssseeessss, ssseeee ses kontrol üüünnnlütfennnn fen fen çocukları ları ları pistten ten ten alınız nız nız" tarzı ekolu gürültüden birbirimizi anlayamayalım. davul ve org hunharca çalsın. kulaklarım patlasın. salonun kaç metrekare olduğunu ve kaç kişi alacağını hesap edeyim.
kılıçla ya da palayla kesiliyormuş gibi yapılan beyaz güllü , plastik pastadan plastik tabak ve çatal ile servis edilmiş düğün pastası olsun. ilk çatal vuruşumda çatal çıt diye kırılsın. zorla yediğim o pasta boğazımda donsun kalsın(evde kaynar çay içip anca eritebileyim)
düğün sonunda altınımı da takayım.
sen ne zaman evleniyorsun diye bin kişi sorsun. mutlu mesut ve 2-3 kısmeti çıkmış olarak eve döneyim.
canıma tak etti lan.
12.05.2021 · 45. sıra
doruklardan indim galataya
11.05.2021 16:08