kendiyle mutlu olan insandır.
evde kalmak lüks, dışarı çıkmak eziyet benim için.
asosyal falan değilim. aksine ömrü boyunca hayatından insan çıkarmaya zorlanan bir tipim.
ev, benim için hayattır, candır.
dışarı çıkıp kafa dağıtan değil, eve gelip kendini bulan biriyim.
bu yüzden evde huzursuz olursam, ataklar geçirebilirim. çünkü benim için alternatifi yoktur evin, ruhum ölür ev içindeki huzursuzlukta.
evinde özgür olabilmeli insan. girene çıkana karışabilmeli. hatta ben, kimsenin gelmemesi üzerine kurulu bir hayat yaşıyorum. ev hâlimi gören insan sayısı, sayılıdır yıllardır.
elbette yeter ki ev olsun, taştan olsun felsefesi önceliğimdir. ancak evi bu kadar sevince, insan hayal etmek istiyor ki:
müstakil ve bahçeli ev olursa, tüm bu haz katlanır. insan komşu sesi istemiyor, kendi sesinin de kendi özeli olmasını istiyor çünkü. bahçe, zaten müthiş bir olay. artılarını yazmama gerek bile yok.
evde stoklarını, ıvırını zıvırını koyabilecek bir yer olması bana huzur veriyor. bu bir balkon, kiler ya da atıl bir oda olabilir. çünkü çok eşya, geriyor insanı. bunları istifleyebileceğin bir yer olması şahane bir şey.
pahalı eşya, marka eşya fasa fiso. temizliği kolay ve iş görür eşyalar bana göre.
evde mümkünse bir oda hiç ışık almamalı. en güzel uyku için ideal.
temizlik yapmak benim için meditasyon gibi bir şey. sıkılmadan günlerce temizlik yapabilir, üstüne bir de bununla mutluluk depolarım.
dışarıda yemek yemek, benim için zorlama bir durum. bir makarna haşlayıp onu evde yemek, benim için çok daha iyi.
sonra biraz müzik, kitap ve çok aşk. başka ne isterim bu hayattan.
ev gibisi yok, vallahi yok.
13.06.2024 · 45. sıra
znn yna
12.06.2024 03:05 ~ 03:11