boşanmış kadının sürekli evlenmeye çalışan, muhakkak tekrar evlenme hayalleri kuran,
damsel in distress modunda kurtarıcısını bekleyen bir kadın olduğunu varsayarak açılmış bir başlık bu. bunu bu ülkedeki dört yıllık boşanmış kadın kariyerim ve çevremdeki boşanmış arkadaşlarımın deneyimlerinin neticesinde fark etmiş bulunuyorum.
boşanmış kadın olan sevgilisine "keşke karım olsaydın" diyerek "lütfeden" mi ararsın, "biliyor musun başka şartlar olsaydı evlenirdim ben senle" deyip kadını "onore" edenler mi ararsın, işi iyice ileri götürüp "keşke çocukların olmasaydı en azından" deme çirkinliğine kalkışanlar mı. evet tabii sen öyle bulunmaz bir hint kumaşısın ki, koca kadın çocuklarının varlığına yeğleyecek seninle evlenme ihtimalini.
"mutlu olmak senin de hakkın.."
valla gayet mutluyum?
"aslında boşanmış kadınlarla da evlenilmesi gerekiyor ya"
allah razı olsun <3
"çocukları babasına verseniz aslında pbkc hanım? hayatınızı yaşayamıyorsunuz.."
hayatımı yaşamak bir erkeğin varlığıyla mümkün çünkü..
ben kendi adıma boşanmış ve çocuklu kadının tekrar evlenmek riski almasını, kendi hayat düzeni ve çocuklarının huzuru bakımından, burj dubai'nin tepesinden paraşütle atlamak gibi görüyorum. yürek yemiş olmak lazım. gerçekten yürek yemişseniz ve bir şeylerden eminseniz, düzeniniz temelinden sarsılmayacaksa, yapın sevgili boşanmış arkadaşlarım ama lütfen karşınızda bunu size lütuf gibi gören bir hödük olmadığından emin olun. kendi başına olsan sorun değil, elli kere evlenip boşanırsın sonuçlarını da kendin yaşarsın ama beyaz atlı prensi de gelse çoluk çocuğun huzurunu bozmaya, binbir emekle toparlanmış düzeni dağıtmaya değmez.