hayatım boyunca tüm arkadaşlıklarım dönemsel oldu. şimdi geriye dönüp bakınca, aslında hepsi ile sırf tesadüfen aynı ortamı paylaştığım için arkadaş olmuşuz. ortam değişince, gözden ve gönülden uzak olunca kendiliğinden bitivermiş bu bağ. aşk ve meşk için de aynısı geçerli. bir süre sonra aynı muhabbetlerden bıkmak da ayırıyor insanları. manita, evlilik, çoluk çocuğa karışma başka bir sebep.
dini, felsefik, siyasi görüşler de iyi ayırıcıdır bak!
gelir farkının açılması da arkadaşlığı direk bitirir!
açıkçası, her şeyde olduğu gibi arkadaşlığın da bir son kullanma tarihi var ve o vakit gelince kendiliğinden, başladığı gibi bitiveriyor her şey!
hızımı alamadım:
* içince sapıtan, el kol hareketi yapan, bağırarak konuşanları o an belli etmeden daha sonra elerim.
* sürekli mal varlığını anlatanları silerim.
* cinsel gücünü övenlere katlanamam.
* hangisinden olursa olsun, dini inançlarını sürekli vurgulayanları ocak dışı bırakırım.
* para, borç morç isteyenleri; yanımdayken sürekli telefonla oynaşıp koyun, borsa, iddaa, kumar oynayanları yok sayarım.
* cinsel kayma yaşayanlarla, çocuk yaştakilere meyli olanlarla işim olmaz.
bu liste böyle uzaaar gider ve ben yalnızlığın keyfini sürerim...