meseleyi sadece ön plandaki politikacılar ve siyasi partilerden ibaret görenlerin spor toto oynadıkları sonuçlardır.
bugünkü iktidar yapısı, 2000 öncesi sosyo ekonomik yapının yaşadığı dönüşümün ve neredeyse elli yıllık bir dönemin sonucunda meydana gelmiştir. 2002 yılında sandıktan çıkan sonuç, türkiye'nin çarpık kapitalistleşme buna bağlı olarak büyük şehirlerin gettolaşması sonucu kurulan bozuk düzenin eseridir. % 10 barajı bu eseri çabuklaştırmış, hızlandırmıştır. oysa akp iktidarı 1990'ların başından itibaren bağıra bağıra gelmiştir.
mahallenizdeki karadeniz fırını, onun müteahhit dayısı, muş'lu minibüsçü, birden bire patır patır şube açmaya başlayan van'lı market sahibi, kayseri'li şarküteri zinciri, sokağın köşesindeki afyon'lu badem bıyık süthaneci... istanbul, ankara, izmir, bursa... 90'lara yaşı yetenler o zamanın bu gelişimine tanık olmuşlardır bilirler. büyük şehirlerin nasıl köyden gelenlerce ele geçirildiğini, ekonominin nasıl el değiştirdiğini gördük hepimiz.
belediyeler önce gitti, kimse fark etmedi, imar planları, arazi rantları nasıl eş-dost müteahhitleri palazlandırdı, kimse anlamadı. bütün büyük şehirler, doğu, iç anadolu ve karadenizli girişimcilerin süpermarketleriyle doldu, uyanamadı kimse... minibüsçü, taksici, temizlikçi hep başka başka yerlerden gelmişti.
cumhuriyetin büyük sermayeleri başka büyük işlere daldı. marketçilik, müteahhitlik, sütçülük, peynircilik yapacak halleri yoktu. bir anlaşmaya vardılar kimse fark etmeden. bu ufaklıklar onların tekelleşme eğilimine dokunmayacak, onlar da bu ufaklıkların palazlanmasına ses etmeyecekler.
ve 2002'de iktidar değişti. değişen türkiye'nin elli yıllık siyasi ve ekonomik birikimiydi.
bu ekonomik altyapı değişmeden iktidar de-ği-şe-mez!
ekonomiyi ele geçiren bu dünkü köylüler şehirlileştikçe elbette siyasi yönelimleri etkilenecek. fakat bunun olmasına henüz biraz var. yerel seçimler büyük şehirlerde değişimin başladığını gösterdi. fakat henüz çok erken. ortaya çıkan kımıldanış, 2002'deki gibi bir değişime güç yetiremez.
kuru artırmak, enflasyon baskısı yaratmak pahasına müteahhit neden fonlanıyor, otoyol ve hastane ihaleleriyle büyük inşaat firmaları neden on yıllar boyunca gelir garantisi elde ediyor, iletişim ve enerji tekelleri neden yandaşa veriliyor sanıyorsunuz.
ekonomik altyapıyı ayakta tutmak için. çünkü orası bozulursa iktidarın dğeişmesi anlık bir mesele. parmağının ucuyla dokunsan devrilir.
fakat öteki türlüsü yıllar yıllar alacaktır.
mesele türkiye'nin kapitalistleşme ve buna paralel gelişen şehirllileşmesinde saklı...
edit: 1976 yapımı
kapıcılar kralı filmini izlemenizi tavsiye ederim. gülüp geçtik belki hep ama film türkiye'nin son 40 yılını anlatıyor. nedir o filmin hikâyesi; köyden gelen kapıcı şehirdeki ticaret ve sermaye burjuvazisi (bakkal ve übeyit bey) işbirliği kurarak, en sonunda apartmanı satın alır ve dün kendisine posta koyan emirler veren bütün herkesi kiracısı yapar. kapıcılığı da yine kimseye bırakmaz. alın size akp iktidarı! seyitoğulları apartmanı türkiye'dir.