2. çocuk yapılmalı mı sorunsalı 6

elimden geldiğince özet geçmeye çalışacağım. ilk evladım kız. 2012 doğumlu. beni hiç yormadı kuzum sağolsun. zamanında yürüdü, zamanında konuştu, zamanında dişleri tamamlandı, zamanında tuvalet eğitimi derken kızımız iki yaşına geldiğinde, yaşımız çok ilerlemeden bir kardeş olsa mı diye düşündük eşimle. nihayetinde 2015 yılında oğlumuzu aldık kucağımıza.

oğlum iki yaşına geldiğinde bişeylerin yolunda gitmediğinin farkına vardık. çocuk ve ergen psikiyatrına gittiğimiz gün endişelenmekte haklı olmanın üzüntüsünü öyle derinden yaşadık ki..otizm tanısıyla ilk etapta konuşma terapisi ve dir floortime yöntemiyle başladık, sonrasında yoğun özel eğitimle devam ettik. erkenden kreş, bol sosyal etkileşim ve sıfır ekranla ciddi yol katettik. böyle yazınca kolay gibi gelebilir fakat bu sürecin maddi-manevi nasıl bir yıkım olduğunu ancak yaşayan bilir.

şu an çocuğum ilkokul ikinci sınıfta. mutat psikiyatr görüşmeleri devam, özel eğitim devam. hala spektrumda değerlendirilse de bizler gibi farkındalığı olmayan kişiler anlayamıyor, ciddi yol aldık 2017'deki haline kıyasla.
bizi ilkokul serüveninde en çok yoran hadise dehb. ilaca henüz başlamadık fakat dürtüsellik okul ortamında ciddi başa bela. öğretmeninden şikayet işitmekten illallah geldi. anne baba olarak tek gündemimiz oğlumuz. bir çocuğunuz özelse, her ne kadar kardeşler arası dengeyi kurmaya çalışsanız da, pozitif ayrımcılık illa ki oluyor.
canım kızım vaktinden evvel olgunlaştı. evde küçük anne gibi adeta. ne kadar yorulduğumun farkında ve bana yardımcı olmaya çalışan hallerini gördükçe kahroluyorum. oğlum tüm enerjimizi sömürüyor. çok zor bir çocuk. ikisi de ciğerparem ama oğluma harcadığım enerjiyle inanın rahatlıkla üç çocuk daha büyütebilirdim..

ez cümle, bir evladınız varsa ve sağlıklıysa, hele hele böyle zor bir zamanda 'allah sana hayırlı ömür versin canım' deyin, ona sarılın ve mümkünse yetinin arkadaşlar. macera aramayın.

2. çocuk 1. çocuk için yapılır mı yapılmaz mı ben anlatayım siz karar verin.
1. çocuğumuz; hastane ve doktor ihmalleri (ebenin bebeği geri ittirmesi,takipleri yapan doktorun il dışına çıkmış olması, yerine gelecek icapcının arkadaşının doğum günü partisinden bir türlü gelememesi , nöbetçi doktorun kaçak çalışan yabancı uyruklu bir asistan olması, bebek daha da beklesin diye 3 doz epidüral yapılması vs ) ,sebebiyle ölü doğdu ve diriltildi fakat beyni oksijensiz kaldığı için çok hasar almıştı. velhasıl % 99 engel oranı ile serebral palsi hastası olarak yaşamına devam etmek zorunda kaldı. tabi bu süreçte tedaviler terapiler tam gaz devam ediyor ve bilenler bilir inanılmaz bir bakım , özel ilgi istiyor bu tarz çocuklar. yavrumun gözleri görmez eli ayağı tutmaz hatta yutkunamazdı bile karnından açtırdığımız pegden enjekte ettiğimiz özel mama ile besliyorduk.
2. çocuk hiç aklımızda yoktu normalde fakat 1. çocuk 9 aylıkken biz ölürsek kim bakacak oğlumuza korkusu kapladı içimizi. düşünsenize özel bakım isteyen engelli bir çocuğunuz var ve sizden sonra ona bakacak kimse yok…yaşadığımız kötü olayın travmasına inat karar verdik bir kardeş yapmaya.kardeşi abisine sahip çıkar bizden sonra , bakar dedik.
bir düşük , bir dış gebelik sonrası gebe kalamadı bir türlü eşim. artık bir doktora gidelim aşamasına gelmiştik ve 1. çocuğumuz 2,5 yaşına gelmişti. doktor randevumuzun olduğu günün sabahı 2,5 yaşındaki talihsiz bebeğimiz hiç beklemiyorken geçirdiği ani kardiyak sonucu yatağında veda etti hayata.
cenazesini aldık memlekete geldik. ertesi gün defnettik ve akşamına eşim çok kötüydü. belki bi sakinleştirici iğne iyi gelir diye hastaneye acile götürdüm. anlattım doktora bu sabah oğlumuzu toprağa verdik bir sakinleştirici iğne yapsanız diye. doktor kan değerlerine bi bakalım yaparız iğneyi dedi.
doktorun kapısında tahlil sonuçlarını beklerken doktorun kapısı açıldı ve gülerek bize gelin içeri dedi. içimden herkes kafayı yemiş dedim. biz sabah çocuğumuzu toprağa vermişiz bu herif bize bakıp gülüyor. içeri girdiğimizde daha çok gülüyordu oturun dedi. acınızı anlıyorum başınız sağolsun ama beta hcg hormonlarına göre tahmini 10 günlük gebesiniz dedi. artık iğne falan düşünmeyin gidin 2. çocuğunuzla hayata tutunun dedi.. o an allahım ne ile sınıyorsun bizi bir günde birbirinden uçlarda bu iki duygu durumunu nasıl yaşattın bize diye hem hayret hem şükür ettim. ve o günden tam 7 ay sonra sabırsız olduğu için prematüre doğan 2. oğlumuzu kucağımıza aldık.
sonradan baktım ki fetüsün anne rahmindeki ilk düzensiz kalp atımı 7-10 gün arasına denk geliyormuş. bir kalp durdu bir kalp atmaya başladı yani.
biz 2. çocuğumuza bir rol biçmiştik fakat hayatın planları bambaşka imiş.
bu da benim size 2. çocuk hikayem….
biraz uzattıysam affola

8 aylık bebeğimiz var. o kadar yorucu o kadar yıpratıcı şekilde geçti ki şu 8 ay. 2. çocuk şuan çok ama çok zor ihtimal gibi geliyor her ikimize de.allah isteyene versin diyor ve yarışmacı arkadaşlara başarılar diliyorum.bu arada 2 ve üzeri çocuğu olan ebeveynlere aşırı saygı duyuyorum.

yapın tabii ki şerefsizler. ben ikinci çocuğum, ya yapmasalardı?

o değil de hayata bir daha geleceğimizin hiçbir garantisi yok. istifa ettim bir ay sonra basıp londra’ya mastera gideceğim.(yaş 35) zibilyon hayalim var. evli arkadaşlarım bana mı mutsuzluk rolü yapıyorlar, yoksa gerçekten hepsi bu denli mutsuz mu anlamıyorum.

dünya üzerinde milyonlarca çocuk var. bir tane de benim genimden olması şart mı? bu zamana kadar çocuklar ve gençler yararına gönüllü projelerde yer aldım. orada da alacağım. çocuğum olmasın gibi bir kaidem yok ama neden bütün mal varlığımı, hayallerimi bir velete ipotek ediyorum anlamıyorum?

bir kere türk insanı ev, çocuk dengesini asla kuramıyor. bok varmış gibi her buluşmaya eşlerini çocuklarını da salça ediyorlar. etmezlerse de paso çocuklarını konuşuyorlar. ulan sizin hiç mi özel hayatınız yok? hiç mi rafine bir zevkiniz yok? bireysiniz siz, çocuk kölesi değil!

arkadaşımın kızı üni. sınavına girdi 300 bininci oldu. özel okul istiyormuş. ama üsküdar üni. gibi bi okul da istemiyormuş. arkadaşın götü çıkıyor üç kuruşa çalışayım diye. neden? bir adet beyinsiz, şımarık bebeye servet harcamak için. çünkü çocuk sevgisi böyle bir şey. halbuki o kızdan bir bok olmayacağının ikimiz de farkındayız.

yok arkadaş ben almayayım. birini özel okula göndereceksem bu kendim olmalıyım.^*

tek çocuk hiç cocuk ne demek ya, duyduğum en angutca cumlelerden gerçekten.

tek çocuk ve tek çocuk babası canlı bildiriyor.

yapacaksanız yapın ama sadece kardeş olsun diye değil. yani bu amaçla çocuk yapılmaz. ikinci bir çocuğu istiyorsanız, diğerine verdiğiniz sevgi ve maddi imkanlardan kısmadan bunu da büyütebileceğinize inanıyorsanız, birinin sorumluluğunu diğerine yüklemek gibi bir aptallık yapmayacaksanız; cümlenin başında da söylediğim gibi "istiyorsanız" yapın.

sırf ilki yalnız kalmasın diye ikinciyi yapmak geri zekalılığın daniskasıdır. tek çocukları kusurlu gibi gören toplum genel kanısına kapılmayın, salak olmayın. tek büyümek veya kardeş sahibi olmanın kişiliğe etkisi, ailenin yetiştirme tarzının yanında hiç bir şeydir. ve tekrar söylüyorum, iyi düşünün. ikinciyi yapıp sorumluluğunu ilkine yüklemek, ve bu koca sorumluluğu ilk çocuğa sormadan yüklemek bildiğiniz terbiyesizlik.