planlama eksiliğidir.
ülkede herkes işletmeci, ekonomist, hukuk mezunu.
kol gibi bir aöf gerçeklliğini de yanına ekleyin.
afaki davranalım, 1000 hukukçuya ihtiyacınız var ama siz 5000 hukukçu üretirseniz, 4000 tanesi işsiz kalacaktır.
üstelik işverenler için anormal bir seçme şansı doğacaktır. bir yabancı dil yetmez, iki hatta üç yabancı dil isterler, yüksek lisans yetmez doktora isterler ama karşılığında da 3000 tl ücret teklif ederler.
işe alınmanız için kalifiye olmanız yeterli değildir, niteliklerinize uygun iş bulsanız dahi ücret iş verenin en büyük silahıdır. nasılsa kapıda 4 bin işsiz var.
bu ülkede odtü mezunu, yüksek lisans yapmış petrol mühendisi adam, konutlara doğalgaz hat projesi çiziyor ve bunu 3000 tl gibi komik bir rakama yapıyorsa, tüm niteliklerinizle beraber ya işsiz kalmahı seçeceksiniz ya da verilen ücrete razı olup it gibi çalışacaksınız.
üstelik her gün tüm alanlarda onbinler mezun olup iş diye yalvarma moduna girdiği bu ülkede, işveren canınızı bile talep eder.
oysa, altın tamircisi neredeyse yok ülkede, sıhhi tesisatçı, kalıpçı, sıvacı, kaportacı, marangoz yok ülkede. on sene sonra berber kalmayacak ülkede. ama hepimiz üniversite mezunu olacağız.
aynı sovyetler yıkıldığında fizik mühendisinin gelip türkiyede amelelik yapması gibi bir duruma düşeceğiz.
meslek planlaması yapmak yerine herkesi üniversite kapılarına yığan hükümetler bunun hesabını ödeyeceklerdir bir gün.
herkes üniversite mezunu ama teknik adam yok.
ülkede çıraklık okulu yok.
ne var imam hatip.
adamlar ülkenin imam ihtiyacını bile hesaplamaktan acizler.