barabas 1

ilk defa biriyle buluştum geçenlerde.

buluştuğum kız o kadar istekliydi ki, ilk mesajı o attı hadi buluşalım falan dedi, ulan fake olmasın böbrekleri elden teslim etmeyelim diye kızın fotoğraflarını google images'ten arattım. baktım temiz, bi de telefon numarası verdi konuştuk falan avcılarda bi yerde buluştuk.

hatun yabancı, slovenyalı'ymış, sarışın eli yüzü düzgün, çıtı pıtı minyon bi şey. aha dedim barabas, iyi ki hücum yeleğini yanına almışsın. o günün sabahı da sonunda bi iş görüşmesinde dikiş tutturmuşum, işe kabul edilmişim, akşamına da gayet hoş bi hatunla randevum var, hayatımın en güzel günlerinden biri amk daha ne olsun?

darbe oldu amk! hatun korkmuş bi şekilde evine gitmek istedi, evine bıraktım. bıraktım bırakmasına da geri döndüğümde ne metrobüs vardı, ne otobüs ne taksi. ulan beni kim bırakacak eve?

telefonun navigasyonundan baktım tamı tamına 21 km var eve. e-5'ten yardırırken bi şansıma sövüyorum, bi darbeci ibnelere, bi de tinder'a. ilk buluşmaya tankla gidecektim neredeyse amk, askerde de tankçıydım fena olmazdı gerçi.

saat 2 gibi eve vardım ama yolda giderken yemin ediyorum kendimi fallout evreninde falan sandım. tam bir kaos tam bir post apokaliptik ortam. bi yerde tanklar, zpt'ler askerler ulan daha yeni bitirdik askerliği dedirtiyor, bi yerde erduvan sevdalıları tekbir getirip, haklarındaki düşüncelerimi bilseler kellemi vurmak ister gibi bağırıyor. her sokak başında öbek öbek insan topluluğu küçük reiscikler kornalara asılıyor. felaket senaryosu budur, bu kadar güzel başlayan bir gün ancak bu kadar acayip bitirilebilir.

aha da böyle bi uygulamadır tinder, kodlayanın amk.