Sık geçen başlıklar

spektrumj 6

ekşi profili
doğu görevimi ülkenin en doğusunda yaptım. yaklaşık 4 yıl aynı apartmanın iki farklı dairesinde kaldım. kışların çok çetin geçtiği bir yerdi yani balkonu hemen hemen hiç kullanmadık diyebilirim, kirlenip, pislenmesi çok umurumda değildi açıkçası zaten karlar yağmaya başladığında balkona da birikiyordu. bu evlerde kaldığım süre boyunca markete her gidişimde kendi ihtiyaçlarımın yanında mutlaka en az bir paket çoğu zaman iki, üç paket buğday alırdım. sabahları mesai batı illerine göre erken başlardı. uyanıp hazırlanırken balkona doluşan kuş sürüsü pencereye tıklamaya başlarlardı. paket buğdayın tamamını boşaltır evden öyle çıkardım. yeni yağmış karın üzerine ilk basan olmanın verdiği sevinçle okula gider, geleceğimizin güvencesi olan çocuklarla ders işlerdik. tayinim çıkıp oradan ayrıldıktan sonra en çok özlediğim ritüellerden biri bu oldu. şimdi ne konum, ne zaman ne de balkon hiçbiri müsait değil, zaten kuşlarda gelmiyor artık.
bir toplumun psikolojisi nasıl çökertilir, nasıl yerle bir edilir yaşayarak öğreniyoruz. seçili bir azınlık dünya nimetlerinin tamamını zevk sefa içinde tadıyor toplumun geri kalanı bunları görüp umutsuzluk girdabına düşüp depresyona sürükleniyor. hayat keşke bu platformdaki kadar güllük gülistanlık olsa, herkes yese, içse, gezse. para gibi bir derdi olmasa. insanlar bu ütopyadan çıkıp gerçek hayata bir an evvel adapte olmaya çalışmalı.