malcolm malcolm 2

metin akdülger'i gördüm. kısa bir diyalogda bile ne kadar temiz bir insan olduğunu fark ediyorsunuz. annesini tebrik ederim öncelikle, bu kadar nazik bir erkek evladı yetiştirdiği için.

ben üniversitede iken ailemin beni destekleyecek parası yoktu, dönem dönem uygun iş buldukça çalışırdım. beşiktaş belediyenin karşısındaki kafe benim ilk kez part time işe başladığım yerdi. temizlik, servis, getir götür işlerine bakardım. ilk başladığım zamanlar ellerim hala titriyordu, arada kahveyi taşırdığım olurdu.

bir gün öğlen vakitleri metin akdülger'le bir arkadaşı geldi. dışarıdaki masalardan bize en uzak olanına oturdular. içeride olduğumdan müşteri kim bilmeden kahveyi alıp götürmüş oldum. ama en uzak masa olduğu için de taşırdım kahveyi. bi şeyler kötü gitti mi hepten kötü gider ya, hem de 2 parmak taşırdım... fincan altlığı doldu taştı. masada adamı görünce de "aha zıçtık!!.." dedim içimden. kardeşim medceziri herhalde 10 kere izlemiştir, oradan biliyorum ben bu adamı! bula bula ünlü herifin kahvesini mi yarıya kadar döktün be salak!

arkadaşı kahveleri alırken bi surat yaptı, hafif söylendi. metin beyse anladı herhalde yerin dibine girdiğimi, "hiç önemli değil ki, ben böyle de içerim. bak peçeteyle sildim mi fincanı, tamamdır. üzme canını" dedi. şimdi müşteri beni fırçalasa, geri yollasa o kahveyi, yeniden yaptırtsa o kadar hak verirdim ki... ama sen kalktın garsona moral verdin, öyle mi metin akdülger? e o zaman ben de senin gönülden destekçinim bundan sonra :)

belki biraz ben abartıyorum gibi oldu ama azıcık olsun part time işlerde çalışan arkadaşlar müşterilerin bazen ne gudubet olduklarını biliyorlardır. bir insanın 2 fincan kahve söyledi diye küçük dağları kendisi yaratmış gibi tepeden bakmamasının benim gözümde yeri büyüktür. hele hele o paraya, şöne sahip bir insanın bu kadar nazik davranmasına ben şapka çıkarırım. bak bu kadar yıl geçmiş, bir anlık nezaketiniz hala konuşuluyor. bundan güzel meziyet mi olur? zaten sonrasında da hiç kötü bir lafa denk gelmedim metin bey hakkında. netflix'de kulüp'de gördüm en son, oyunculuğunu da pek takdir ettim. yolu açık olsun.

aşamayacaklarını bildiklerinden. orada tarihi ve derin bir aşağılanma yatıyor. japonların bu hello kitty'li kawaii kültürünün temelinde de bu yaralanma vardır. cuteness (şirinlik) toplumsal bir savunma mekanizması olarak karşımıza çıkar. yoksa japonlar tertemiz şirin insanlar falan değildir, özlerinde bayağı şerefsiz ve psikopatlardır. utanmadan sokaktaki herhangi bir kadını arkasından pişkin pişkin takip edebilir ve bunu normal karşılarlar mesela. buradaki yazarların hala yok akıllılarmış yok onurlularmış diye japon sevicilik yapmaları da öyh yani. internete de mi erişiminiz yok, hiç mi beyniniz yok kültür analiz edemiyorsunuz?