psikologumbozuldu 2

çinliler tarih boyunca yaşadıkları kıtlıklar nedeniyle dünyanın geri kalanına farklı gelen bir yeme alışkanlığına sahipler.

bu beslenme düzeninde köpek yeme kısmı ise insanların iki yüzlülüğünü ortaya çıkarıyor. klasik bir soruyla giriş yapalım, köpek ile dana arasındaki fark nedir? cevap belli: köpekler insanlara yakındır, evcildir, binlerce yıldır birlikte yaşıyoruz, zekilerdir vs vs.

size anlatılan hikayelerin daha fazlasını merak edip hiç araştırdınız mı bilmem ama mesela domuzlar da en az köpekler kadar sosyal ve zeki hayvanlardır, eğitilebilirler. inekler tek başlarına, hareket dahi edemeyecekleri alanlarda kesimi beklerken depresyona girebilirler. birçok hayvan kesime giderken birazdan öleceğini anlayabilecek kapasiteye sahip.

ama çinliler onları acı çektirerek öldürüyor diyebilirsiniz, bu durumda size birkaç mezbaha videosu izlemenizi önereceğim.

e peki köpek ve diğer “yenilebilir” hayvanlar arasında bir fark yoksa, ne bu yaygara? elbette köpekler öldürülsün demiyorum ancak bir köpeğin hayatı bir kuzununkinden daha mı değerli? akşam yemeğinde bir canlıyı yiyecekken, tutup da yulin festivali'ni kınamak ne kadar tutarlı?

çoğunluk onlara anlatılan hikayelere göre hareket eder, daha fazlasını merak etmez, sorgulamaz. şu an dünyanın yaptığı da bundan ibaret. tamamen tutarsız bir vicdan rahatlatma çabası.

hadi danaları keselim ve köpekleri sevelim.

edit: aşağıda bir yazar bilinç seviyesinden bahsetmiş. her iki hayvan da ölüm korkusunu, yalnızlığı, acıyı, sosyalliği biliyor ve hissediyor. ezbere konuşmamak lazım.

tanıdığım tüm insanlar hep diğerlerinin ne kadar kötü olduğundan bahsediyor. bu tarz başlıklarda ve hayatta herkes ne kadar naif, ne kadar hassas, ne kadar ihanete uğramış. anlamadığım şey şu herkes bu kadar iyiyse bahsettiğiniz kötülükleri yapanlar kimler?

belki de çıkarılacak bir ders yoktur. herkes herkese işine geldiği gibidir. olabilir.