hayalimdeki isikhizi 2

bir keresinde bana başı örtülü bir abla sekizde sekiz suçlu iken geldi önüme kırdı ve çarpıştık.
arabadan iner inmez nasıl ciyaklıyor "güzelim arabama ne yaptın, daha bunun taksidi bitmemişti" şeklinde ortalığı velveleye veriyor. dışarıdan bakanlar kadını haklı sanır yani o derece baskın ve agresif tavırlarla bağırıyor. dedim ,

"fotoğraf çekelim. hasar formunu dolduralım, tartışmamıza gerek yok. eksper zaten doğru kararı verir"

yok efendim işlemedi. bağırmaya ve hatta hakaret etmeye devam ediyor. derken iki oldular kardeşiymiş, kardeşi geldi. o da elinden geldiğince sinir bozucu bir tip. bakışları bile çok rahatsız edici, sözüm ona kardeşini korumaya gelmiş. kim suçlu, hatta kim sekizde sekiz suçlu düşünen yok herkes bir tribün havasında. ben bindim arabaya oturuyorum, muhattap olmamaya karar verdim.

derken trafik polisi geldi. abla tabi hemen olanca gücüyle yüklendi, arabanın taksidini falan anlatıyor. trafik polisi büyük bir duygu sömürüsü karşısında. ama tabi baktı etti, en ufak bir kusurumun olmadığı ortada. başladı ablayı teselli etmeye ! ne kadar vicdanlı bir insanmış dedim, haksız olanın teselli edilmeye çok ihtiyacı var ya ! benimle çok az konuştu, çok az kelime kullandı ve gitti. tabi eksper sonuçta hatayı sekizde sekiz karşı tarafın sigortasından aldı. ama ben yaşadığım sinir harbini anlatamam. resmen panik atak yaşamıştım. arabama gelen ziyan ve boya ikinci planda.

şimdi düşünüyorum. o kazada en ufak bir kusurum olsaydı ne olurdu. veya gelen polis arkadaşın yapılan duygu sömürüsü karşısında objektif karar verebilme yeteneği bulansaydı ne olurdu?

kimsenin ne giydiğine ne inancına karışmak kimsenin harcı değildir. insanlar istediği gibi giyinebilir, giyinmeyebilir. istediğine inanabilir, inanmayabilir. lakin sırf kendine benzettiği için haksız olanın yanında olmamalıdır. eğer bu sağlanırsa bir sorun yok bence. lakin bunun sağlandığından nasıl emin olacağız, bir kere iki tarafın da rızası alınmalı bence. ben o gün haklı iken yaşadığım yoğun duygusal karmaşada payı olan kimseyi affetmiyor, hakkımı helal etmiyorum.

başlığı açanla karşılaşmamak.