son zamanlarda yüzlerce saat oynadığım red dead redemption 2 olmuştu. o kadar etkilenmiştim ki iki defa bitirdim. arthur’un babacan tavırları yetmezmiş gibi o beyaz elit arap atımla kurduğum duygusal bağ eşsiz bir tecrübeydi. bir oyun insanı hıçkıra hıçkıra ağlatabilir mi? evet. bu oyunda ağlamayan varsa iradesinden dolayı ayrıca tebrik ediyorum. bir de şu başyapıtın üzerine rockstar games remake olarak rdr’yi de yapsaydı ne güzel olurdu. hatta hayır, ben remaster’a bile razıyım diyebilirim. rdr 2 dinamikleriyle rdr evrenine girip john marston ve jack’in serüvenini yaşamak ve tekrar atımla çayır çimende koşturup, saint dennis halkına howdy partner diye selam vermek istiyorum.