Sık geçen başlıklar

tunalı'dan kızılay'a yürümek 4

ekşi'de gör
dün bir yaptım bunu. sonra biraz dinleneyim diyerek bankın bir tanesine oturdum.

oturmamdan 3-5 sn sonra bir kedi geldi kucağıma lak diye oturdu. sonra "yumuşakmış" edasıyla iyice yayılıp uzandı. 10 dakika kadar da uyudu galiba o şekilde. galiba diyorum çünkü kedinin yüzünü bile görmedim yemin ederim, ne suratıma baktı ne bir pas verdi. bu kadar umursamazlık da fazla yani. ne güzel hayat lan!

neyse sözün özü yürürken banklara oturursanız kucağınıza lak diye bir kedi oturabilir bilginiz olsun.

buyrunuz işte o kedi
nereden yürüdüğün önemlidir. en güzeli bestekar sonra konur sokak'tan devam eden güzergahtır.
seğmenler parkı'ndan anıtkabir'e hiç durmadan yürüyerek arttırdığım eylem. on sene aradan sonra ilk defa ankara'ya gelince kaybolmuştum tabi. ara sokaklardan geçmiştim, hatta kızılay avm'nin en tepesine çıkmıştım kuş bakışı görmek için şehri de öyle yol çizebilmiştim kendime. tek başıma bilmediğim ve kimseyi tanımadığım bu şehrin sokaklarında kaybolmak ve son durak anıtkabir'de huzuru bulmak öyle tatlıydı ki hala özlüyorum. ağrıyan ayaklar ama cezasını çekmek bir yana dursun keyfini süren bir baş ile istanbul'da bulamadığım huzuru yaşatan şehir ankara.
yanından geçilen elçiliklerin çaktırmadan içine bakmaya çalışmaktır.