Sık geçen başlıklar

sevgiliden ayrılınca üzülmeyecek olgunluğa erişmek 3

ekşi'de gör
taş kalpli bir biçibiç olduğumu, efenime söyleyeyim aslında hiç sevmemiş olduğumu, daha yetmedi yerine yenisine bulmuş olduğumu öğrendim. böyle böyle kendimi tanıyıp o olgunluğa erişeceğim işte. kutsal olgunluk kaynağım benim kalp kalp kalp!!!

neyse olgunluğu boşver, bunun hiçbir yeri olgunluk değil. öte yandan hem tüm varlığınla sevip, hem yerine yenisini de bulmamışken (mantığınıza sizin… neyse) ve üstüne üstlük ayrılma fikri bile nefesini daraltırken neşeli başlamış bir cumartesi sabahı sohbetinin sonunda çat diye bitirip normal normal hayatına devam edebiliyorsun. eskiden ben de bunu nasıl yapabildiğime inanmazdım. ulan sosyopat falan mıyım acaba derdim. zamanla örnekleri izleye izleye algoritmamı, işleyen mekanizmayı gördüm. buna fatigue deniyor. (bkz: sikerler eşiği/@3141592653) bence gayet mantıklı.

bu arada dikkat ettim gençler biten yazın, biteyazacak ilişkilerin stresiyle çok lirik bu aralar. şu hisli ortamı bozmuş olmak istemem ama bir sert gerçeği de bırakmadan gitmeyeyim.
(bkz: #98901026) aşkla kalın^^
olgunluk değil hissizleşmek ve tepkisiz kalmaktır.

kaç yaşında ve ne kadar olgun olursaniz olun gerçek sevgi ve aşk duyulan kişi ile yaşanan ayrılık kalbiniz varsa her zaman acıtır ve üzer.

bu olgunluk ile ilgili değildir,kalp sahibi olmak ile ilgilidir.
olgunluğa erişmek değil o. bir kere sağlam üzülürsün hayatın sikilir ondan sonrakilere hep şüpheyle bakar her an ayrılacakmış gibi davranırsın. olası bir ayrılık durumunda da önceki gibi olmaz normal hayatına devam edersin.