hızlı yemek yemek.
Sık geçen başlıklar
fakir büyümenin insanda yarattığı alışkanlıklar 5
ekşi'de görbu başlığı kim açtıysa onun ben .... anılarım depreşti. bir fakirlik anım var ama çok yürek burkuyor.
bir gün ilkokula giderken arkadaşlarım ;
-senin bugün doğum günün , bugün size gelelim ve doğum gününü kutluyalım dediler. koşarak eve gittim. anneme dedim ki;
-bugün benim doğum günüm ilk doğum günümü kutlayacağım anne hemen bir yaş pasta yap arkadaşlarım eve gelecek. annem;
-oğlum evde hiç bir malzeme yok ki der. ben;
-anne para ver gidiyim koşarak malzemeleri alıp geleyim. annem
-para yok ki oğlum. ben ;
-komşudan iste o zaman derim ama annem yanaşmaz. sonra uzun bir yalvarma ile annem komşuya gider ve az biraz kabartma tozu ister. sonra arkadaşlarım gelir ve annemin yaptığı kupkuru keke benzer bir şeyler görür. üzerinde doğum günü mumu yerine hani uzun beyaz mumlar olur ya ondan vardır sadece 1 tane. ben tabi utanarak sıkılarak
-arkadaşlar ben yaş pasta sevmiyorum pek , annemin bu keki harika oluyor derken yüzüm kızarıyor. ilk doğum günü kutlaması faciası sonrası bir daha doğum günü kutlayamadım.
ulan yokluk çok kötü be. halen doğum günümü kutlayamam. birisinin doğum gününü kutlarken bile aklıma acaba yaş pasta alabilmiş midir sorusu geliyor. maddi durumum çok iyi ama her yaş pasta aldığımda sanki bütün servetimi harcıyorum gibi geliyor. bir türlü yenemedim bu düşünceyi. iz bıraktı. hem de derinden. çok derinden arkadaşlar. yokluk çok zor.
bir gün ilkokula giderken arkadaşlarım ;
-senin bugün doğum günün , bugün size gelelim ve doğum gününü kutluyalım dediler. koşarak eve gittim. anneme dedim ki;
-bugün benim doğum günüm ilk doğum günümü kutlayacağım anne hemen bir yaş pasta yap arkadaşlarım eve gelecek. annem;
-oğlum evde hiç bir malzeme yok ki der. ben;
-anne para ver gidiyim koşarak malzemeleri alıp geleyim. annem
-para yok ki oğlum. ben ;
-komşudan iste o zaman derim ama annem yanaşmaz. sonra uzun bir yalvarma ile annem komşuya gider ve az biraz kabartma tozu ister. sonra arkadaşlarım gelir ve annemin yaptığı kupkuru keke benzer bir şeyler görür. üzerinde doğum günü mumu yerine hani uzun beyaz mumlar olur ya ondan vardır sadece 1 tane. ben tabi utanarak sıkılarak
-arkadaşlar ben yaş pasta sevmiyorum pek , annemin bu keki harika oluyor derken yüzüm kızarıyor. ilk doğum günü kutlaması faciası sonrası bir daha doğum günü kutlayamadım.
ulan yokluk çok kötü be. halen doğum günümü kutlayamam. birisinin doğum gününü kutlarken bile aklıma acaba yaş pasta alabilmiş midir sorusu geliyor. maddi durumum çok iyi ama her yaş pasta aldığımda sanki bütün servetimi harcıyorum gibi geliyor. bir türlü yenemedim bu düşünceyi. iz bıraktı. hem de derinden. çok derinden arkadaşlar. yokluk çok zor.
yemeğin güzel malzemelerini (köfte, et, tavuk) en sona bırakmaktır.
güneş gözlüğü takınca huzursuz olmak bunlardan biridir.
birisi bir şey ikram ettiğinde otomatikman yok ben istemiyorum demektir. halbuki başkalarının elindekileri görünce bakakalan çocuklardandır o insan.
sonradan kazanıyor insan, parası da oluyor, imkanı da. ama bir iz mutlaka kalıyor.
sonradan kazanıyor insan, parası da oluyor, imkanı da. ama bir iz mutlaka kalıyor.