(tam sözlerle olmasa da hatırladığım bir hikayeden)
yaşlı, fakir, perperişan birine soruyorlar:
- bir dileğin olsa, bu ne olurdu?
+ gençliğime geri dönmek!
- iyi de sen gençken de, fakirdin, güçlüklerle didindin durdun, nesini geri istiyorsun ki
+ evet gençken de fakirdim, özlenmez diyeceğiniz kadar zordu ama o zaman “umudum” vardı!
aradığımız/özlediğimiz şey eski günler, çocukluk, ilk gençlik vs değil; birşeylerin yoluna gireceğine dair sonsuz “umudumuz” bence…
(dosdoğru sözleri bulursam, editlerim)
03.02.2024 · 31. sıra
sene1940istanbulageldim
02.02.2024 00:01