ölüm gerçeğine rağmen çıldırmıyor oluşumuzdur. düşünsene, bi sabah kalkacaksın ve o son sabahın olacak. para verip denediğin ve sevdiğin iki parça kıyafet son kıyafetlerin olacak. en az bir geceyi soğuk morg tepsisinde yatarak geçireceksin. seni gömecekler, hani bir ihtimal, canlanırsan eğer kalkama diye üzerine beton blok koyacaklar. o sırada karşıdaki caddeden arabalar akmaya devam edecek. birileri manitayla buluşmaya, birileri bir bebeğin doğumuna gidiyor olacak. akşamına en sevdiğin balıkçıda başkaları kadeh kaldıracak. kıyamadığın cildine sürdüğün kremlere inat binlerce böcek seni bir ziyafet masası gibi karşılayacak. sevdiceklerin öptüğü dudakları karıncalar basacak. hayat devam edecek. başında mezarın yaptırılana kadar bir tahta, bir ihtimal mezarın ada parsel numarası, şanslıysan kötü bir el yazısıyla adın yazacak. oysa o adın altına ne güzel sözleşmelerde onlarca imza atmıştın. gözlerin kurtlanacak, saçların tozlanacak. o caddeden arabalar akacak. akşam olduğunda mezarlıktan tüm yaşayanlar çekilecek. sen artık yaşayanlar-ölüler maçında taraf değiştirmişsin ama biliyorsun ki maçı her zaman ölüler kazanır.
tüm bu yazdıklarım arasında bana en çok koyan, en sevdiğin balıkçıda akşamına başkalarının kadeh kaldıracak olması.
evet, tüm bunlara rağmen çıldırmıyor oluşumuzdur kainattaki en büyük gizem. iyi geceler.
26.07.2023 · 45. sıra
venusteki limon agaci
25.07.2023 00:20