abartmıyorum; 2. dünya savaşı ile ilgili karşıma ne çıksa izlerim.
buradan çıkardığım birkaç sonuç var.
yeterli savaş makineleri ve cephaneleri üretmeden pek çok yeni cephe açmaları.
yeterli hammadde, nüfus ve yakıt kaynakları ve depoları yoktu. bunlara ulaşımı da yoktu. bu çok büyük bir etken.
orduyu esasen prusyalı kurmayların değil de, avusturyalı bir onbaşının yönetmesi.
eksantrik silahlar ( dev top, savaş gemisi ve tank ) yapmaya kaynak ve zaman harcayacağına, daha fazla orta sınıf tank, denizaltı ve uçak üretmeliydi.
yeterli kamyonları bile yoktu. tüm savaş boyunca 65.000 kamyon üretebilen almanya’ya karşı sadece abd 850.000 kamyon üretmiş. diğer müttefikleri saymadım. savaş lojistikle, yani silahlar, cephane, asker, yakıt, yiyecek içecek taşınarak kazanılır. yeterli kamyonun yoksa geri bile çekilemezsin.
yahudiler ve çingeneler için boşuna kaynak harcandı. üstelik bu, almanların en kötü anılmasının sebebi oldu. savaş için faydalı olabileceklerken onların tutuklanması, taşınması, beslenmesi ve maalesef öldürülmeleri derken bir sürü kaynak harcandı ve asker tahsis edildi.
tarihte hiç bir zaman işe yaramamış savaş koruganları ve hatlarına devasa kaynak harcamaları. ki kendileri maginot hattının ne kadar kolay geçildiğini gördükleri halde.
son olarak nedense hiç işe yarar müttefikleri olmaması. japon’larla ve ispanyollarla neden yapmadıklarını hala anlayamıyorum. italyanlar ise faydadan çok zarar getirmişlerdir.