Sık geçen başlıklar

40 yaş üstü sözlük yazarları 4

ekşi'de gör
beni de yazın. hanımlar biz hala çok güzeliz ve beyler siz de hala yakışıklısınız. kim ne derse desin her yaşın ayrı bir güzelliği var…
10 gün sonra 41 kere maşallah diyecek olan benim.

tabii ki 18'ler ile 20'lerin başındaki o hoplayan zıplayan, günlerce uykusuz kalsa da enerjik olan zamanlarımız ile şimdi kıyaslanamaz.

ama 40'larında insan enerjisini idareli kullanmayı biliyor.
bu da, bence kişinin zamanı daha verimli kullanmasını, anı yaşarken tadını daha iyi çıkarmasını sağlıyor.

eskiden mesela o ilk gençlik dönemlerimizin başında, her şeyi hemen yapmak, çok yapmak, hızlı yapmak gibi bir istencimiz olurdu.
40'lı yaşlarda ise sindire sindire yapmak hasıl oluyor.

dolayısıyla bir yemekten 3 tabak sonra alacağınız hazzı, sindire sindire 1 tabakta alıyorsunuz.

ayrıca dost kavramının gerçekliğinin artık iyice farkına vardığınızdan, etrafınızda dost değil de yakın arkadaş diye bıraktığınız bir kaç kişi kalıyor sadece.

nihayetinde 40'lar artık ektiğinizi biçmeye başladığınız yıllardır.
keyifli geçmesi dileğiyle.
sözlüğün asıl sahipleridir. 20'lik ergenler daha doğmamışken onlar buraya entry döşeyerek sözlüğü sözlük yaptılar. 40 yaşa kurban olun siz.

ekşi sözlük ilk ortaya çıktığında 18 yaşındaydım. şu an 38 yaşında bir mühendis olarak lizbon'da çalışıyorsam bunu ekşi sözlüğe borçluyum. nedeni sormayın söylemem.
bakmayin sozluk ergenlerinin amca/teyze soylemlerine...
hicbir seye gec kalinmama yasidir.
hayatimi degistirmeye karar verdigimde, 20'li yaslarin sonundaydim.
kucagimda 2. cocugum her seyin daha da kotuye gideceginin sinyallerini alali cok olmustu ama, sabir denen illet yakaniza yapisti mi ve tahammul denen insan bug'i,
nereye kadar gidebilirim ile birlesince eller, kollar ve ayaklar baglaniyormus.
her gun bu dusunce ile yasayip, her gun bunu yapmaya uzak dusmek insani umutsuzluga suruklemiyor degil.
ve umutsuzluk mutsuzlugun en belirgin ozelligidir.
20'li yaslarimin sonunda hayatimi degistirmeye karar vermistim.
kafamda bir sey kurmadim. hayal etmedim. tek istedigim insan gibi muamele gormekti.

40'li yaslarimin basinda, artik ablaliktan teyzelige terfi ettigim gunlerde tabi ki bir ampul yanmadi kafamda.
bir gun gozumu actim ve 40 yasindaydim. bundan 5 sene onceydi.
ve hayatim bir gerilim filmi tadindaydi. gozluklu ve kivircik sacli olsaydim once beni oldururlerdi. o derece klise bir gerilim filmiydi.
bir gun daha gozumu actim 41 yasindayim. ve devam filmimi cekiyorlar.
3. devam filmimin senaryosu kurulurken, artik bu filmden cok sıkıldigimi fark ettim. cunku sonunda hep ben oluyordum. parca parca ve adim adim.
43. yasima bir kac ay vardi ve gozumu karartip butun produksiyonu karsima alip anlasmami fesh ettim.
43 yasinda yeni insanlar, yeni hayatlar ve yeni bir yol cizdim kendime.
tanri da filmimden sıkılmis olacak ki sponsor oldu. ve yasami kucaklarken, baktim ki o da sirtimi sivazliyor.

bu bir basari hikayesi degildi. yasadigim ve sinandigim hicbir seyi bir basari hikayesine cevirme mantigini gutmedim.
sadece hayatta kalmak istedim.
cunku hayat cok guzel...

yani 40 yas ustu sozluk yazari olarak hicbir seye gec kalmadik.
sadece siz daha yolun cok basindasiniz...
basarilar...