iyice
arkadaşlarını aslan yerken mal mal bakan zebralar'a dönüşmemize neden olan patlamalar.
istanbul'da, uluslararası büyük bir havaalanında patlamalar olmuş; bir çok insan bunu duymuş. bir kaç ufak tefek haber yapılmış, bunlar hemen silinivermiş.
patlama nedeni kaza olsa söylenirdi herhalde.
patlama nedeni hükümetin sırtından siyasi rant elde ettiği pkk dhkpc gibi bir örgütün saldırısı olsa bu sefer memnuniyet duyularak borazan gibi bağırılırdı.
fakat susuluyor. hiç bir şey söylenmiyor.
patlama haberinden kısa süre sonra sabah 06.25 ankara uçağına binmek üzere sabiha gökçen'e geçmek üzere 05.00 gibi yola koyuldum. cep telefonundan ekşiye göz attım ve tesadüf eseri olaya vakıf oldum; yol boyu bir çok polis aracı görünce "boku yedik" dedim; havalanı da kapanmııştır, nasıl yetşicez şimdi ankara'ya? bari birisine bir şey olmamış olsa..
taksiciye hiç bir şey söylemedim, havaalanına geldik, açıktı havaalanı. içeri girdik, tek fark güvenlik önlemlerinin oldukça artırılmış olduğuydu.
sonra herhalde bir kaza oldu, belli olunca açıklanır diye bekledim. havaalanında, boarding kuyruğunda beklerken genç bir çocuk "havan atmışlar abi" dedi. hadi len dedim, ne havanı?
öyle ya, bir saldırı olsa havaalanı kapatılırdı; öyle değil mi? söylediği şey ütopik geldi bu yüzden. ancak şi kadar zaman susulunca, ingiliz elçi twit atınca kafam karıştı benim de.
arkadaş kaza olduysa kaza deyin, hasarı, görüntüleri paylaşın; kamuoyuna bir ferahlık verin.
kaza değilse siz hangi hakla o havaalanını kapatmadınız? bu ne aymazlıktır?!?
ve konu ufaktan gündemden düşüyor. tıpkı metro patlaması gibi. herkesin başka sıkıntıları , sorunları var; başımızı yere eğiyoruz. kimimiz susadığını, ama gölde timsahlar olduğunu düşünmeye başlıyor kimimiz ise otların seyreldiğini ve artık massai mara'dan göç etme zamanı geldiğini hesaplıyor. hemen herkes çaresizlik içinde büyük resmi görebilecek başını yukarıya kaldırma takatini boynunda bulamıyor. zaten o arada başka korkunç bir şey oluyor; konu gündemden düşüyor.
hepimiz zebra kariyerimizde büyük bir istidatla yükseliyoruz.
aslanların bizi yiyeceği güne kadar.
yetişkin bir zebra bir aslan sürüsünü 1 hafta boyunca doyurabilir.
iyice bi etlenelim ve yağlanalım da kariyerimizin finali de dillere destan olsun.