Sık geçen başlıklar
21. yy insanı bol tuş sever. ne kadar tuş o kadar teknolojik demektir, uzay filmlerinden böyle öğrendik.
ben konsolla büyümediğim için objektif bakabileceğimi sanmıyorum ama benim gözümden ikisinin farkı şu:
konsol oyununu öylesine, yatarak, bira içerek falan oynayabilirsiniz ama pc oyuncusu kontrol manyağıdır, uzay gemisini manuele alıp meteor bulutundan geçirmek ister.
işte bu benim.
makyajsız çok güzel olduğumdan ya da hipsterlık gibi sebeplerden değil de fakirlikten, paspallıktan ve üşengeçlikten dolayı makyaj yapmıyorum.

bir kat derine inersek asıl sebebi; kendimi makyaj yapamayacak kadar çirkin ve yetersiz bulmam olabilir. insanlar bana bakıp "şuna bak bir de makyaj yapmış" diyecek gibi geliyor.

bazen de makyaj yapmayı çok ilkel ve komik buluyorum.
benim bu.
kendi ülkem kendi ülkem olmak adına ne yapmış ki bu zamana kadar? neden sahipleneyim?
saçma sapan bir zamanda saçma sapan bir yerde doğmuşum.

kendi ülkem ben 7 yaşımdayken okul dönüşü, karlı havada 45 dakika yokuş çıkarken elimi tuttu mu?

kendi ülkem beni yıkanacak yeni bir beyin, çalışacak yeni bir işçi, oy verecek yeni bir seçmen dışında bir gözle gördü mü?

kendi ülkem beni lisenin tuvaletinde parasızlıktan ve yalnızlıktan ağlarken gördü mü?

kendi ülkem benim herhangi bir düşünceme ya da seçimime saygı duydu mu?

benim, kendi ülkem dediğim, aynı annem ve babam galiba.