painnkiller · sözlock

askere gittiğimde boyum uzun diye beni mg3 ağır makinalı silahçı yaptılar. usta birliğine gidince bu görevi yapan olduğu için beni onun yardımcısı yaptılar. tugay komutanının gidiş gelişini bekleyen timde görev verdiler. her gün dağa çıkıp geri dönüyoruz. bende mg3 yardımcısı olduğum için 25 kiloluk şerit sandığını taşıyordum. bu göreve geçmemin nedeni ise sabah koşusundan yırtmak içindi. kendi silahım 4-5 kilo, şarjör, yemek, su vs derken ortalama 40 kilo yük ile dağa çıkıp iniyordum. ve o şerit sandığı gittikçe ağırlaşıyor. eline ilk aldığında 25 kilo olan sandık 500 metre yürüdükten sonra 50, 1 km yürüyüşten sonra sanki 300 kilo gibi geliyordu. ortalama 6-7 km sadece gidiş olduğu için hesaplayabilen varsa çıksın. nefes alıp vermeyi ciğerlerim yerine götümle yapıyordum desem yalan olmaz. mevziye geldiğimizde nefesimi toplamam 10-15 dakika sürüyordu. her gün bahse giriyorlardı “bugün kesin ölecek” diye. kalbimin ne kadar sağlam olduğunu o zaman anlamıştım. tabi hal böyle olunca gittim tim komutanının yanına (yedek subay) komutanım dedim “ her gün bu sandığı indir-çıkar çok zor oluyor, sandığı burada bıraksak olmaz mı? nasıl olsa her gün geliyoruz” dedim. tabi tim komutanından katmerli bir fırça yedim, bunu söylediğim için. “asker cephanesini bırakır mı” diye. dedim o zaman her gün sırayla taşıyalım. üste kapalı şekilde “ ebem zikiliyor” dedim ama dinleyen yok tabi. o şerit sandığı sayesinde nefesim açıldı hayvan gibi koşmaya başladım.

Sık geçen başlıklar

painnkiller 1