yozgatli herr mannelig 1

çok açık ve net bir biçimde benim beğendiğim beni beğenmiyor, beni beğeneni de ben beğenmiyorum. fakat okuduğum kadarıyla yukarıda suser arkadaşlar bir insanın hayatında başka birinin olamamasını yalnızlık olarak nitelendiriyorlar, bu çok yanlış. yalnızlık ile hayatınızda biri olmaması aynı şey değildir sevgili okurlar.

yalnızlık insanın iliklerine kadar işler, nefessiz bırakır adeta. 2 rakamı sizin için anlamını yitirmeye başlar çünkü siz sadece 1 rakamına alışmışsınızdır. iki lafın belini kırmak için whatsappta mesaj atacak kişi için aşağıya doğru inerken yazacak kimseyi bulamamaktır yalnızlık. yalnızlık bir bağımlılıktır ayrıca, başta bireyleri onur ve ego kisvesi altında kandırır hafiften sevdirir kendini fakat daha sonradan geriye baktığınızda bir kahve içmeye çağırabilecek bir kişi bile kalmamış olacaktır.

sevgili ise çok ayrı bir kavram. yalnız buradan sevgililik kurumu altında sadece birlikte mekanlara gidip iki üç foto çekilip sosyal medyaya yükleme yapılan eylemleri kastetmiyorum. o olsa olsa iki tarafın karşılıklı rızasına dayanan pr çalışması olur. sevgiliden kastım sizi her daim merak eden, kalbi sizinle birlikte atan, sizi görünce mutlu olan, mutluluğunuza mutluluk, derdinize derman olan bireylerden bahsediyorum. olmasını isterdim açıkçası, zaten olsa şuan bu entryi giriyor olmazdım gerçi. peki senin hiç böyle bir sevgilin oldumu diye soracaklara peşinen söyleyim, evet oldu fakat kıymetini bilemedim ve kaçtım.

neden sevgilin yok sorusuna gelecek olursak, yüzeysel insanlar sık sık sevgili "değiştirir" fakat daha derin ve anlamlı bir ilişki ve tecrübe arayan bireyler kolay kolay aradıkları gibi biri bulamadıkları için zamanla çevresindeki diğer insanlar tarafından bu soruya maruz kalmaktadırlar.