leopeace 2

arabaya bağlı olarak değişen durum.

iki arabam var. birisi passat diğeri clio. neredeyse her gün nasreddin hoca'nın "ye kürküm ye" fıkrasını yaşıyorum.

passatla olunca nereye gitsem daha bir güzel davranıyor insanlar. kızların bariz bir ilgisi oluyor. dönüp bakanlar falan. tipim de fena değil.

ama clio ile olunca... bir yere gidiyorum, bir şey alacağım. esnaf bile ilgilenmiyor. kızların ilgisi de bariz azalıyor. hayalet gibi dolaşıyorum. bakan kızlar illa oluyor ama o da herhalde bana bakıyordur. clio için değildir yani. daha ölmedik:)

araziden şehre gelip eski, çamurlu ayakkabıyla bir yere gelsem ve passattan iniyorsam ilgi yine var. ama cliodan çok şık da insem yok. 2-3 senedir bariz şekilde yaşıyorum benzer durumları.

edit: bir kardeşimiz editlememi rica etti. bana da komik geldi. alta yapıştırıyorum mesajını.

"reis allah rızası için editle dün akşam söylemesi ayıp mangal için lavaş lazım. kdz ereğlide oturuyorum o ara sürekli takıldığım bilardo salonunun yanında bir pideci olduğunu öğrendim. 1 dakikalık yürüme mesafesi yürüyerek gittim. içeriye girmeden tabeladan telefon numarasını aldım. aradım lavaş yapıyor musunuz dedim. hayır yapmıyoruz dedi kapattı. ardından tekrar bilardo salonuna döndüm benim aracım iki ay önce aldım 0 km volkswagen t-roc aynı pidecinin önüne bu sefer arabayla durup kapıyı açıp uzaktan seslendim. bana lavaş lazım yapıyor musunuz dedim tabi efendim dedi ve altı tane lavaş yaptırdım. ahahahahaa bırak kızı pideci düşüyo aq pideciiiii ahahahaahahha"

edit 2: bunca zaman birçok güzel entry yazdım, bazısı 1 saatimi aldı. bu entry'yi öylesine yazıverdim ama bir entry için, kısa zamanda, bu kadar mesaj atıldığını hatırlamıyorum. bir an "noluyo lan ne bu mesajlar" diye irkildim. ben bu sözlüğü çözemedim.

edit 3: öylesine yazdığım, lüzumsuz sayılabilecek bu entry, en çok favorilenen ve en çok beğenilen entry'm olmuş. emeği geçenlere ne diyeyim bilmiyorum ama artık ekşiyi lüzumsuz işler için kullanma kararı almak üzereyim.

yaklaşık 40 yıldır çözülmeyen sorundur. tam anlamıyla rezillik vardır. savunulacak tarafı yoktur. koskoca ordunun israf sorununa çözüm getirmesi gerekir.

babam askerken şöyle bir şey yaşamış. kazan kazan yemekler dökülüyormuş. kemal paşa tatlısı da varmış ve askere az verilmiş. "şu tatlılar döküleceğine askere verilseydi ne olurdu?" gibi bir şey demiş. arkasında da bir komutan varmış. babamın kafasından tutup kazana sokmuş. "ye lan" demiş. o günkü çözümle benim gördüklerim arasında fark yoktu.

ben 1 ay rütbeli yemekhanesinde çavuştum. dünyalar dökülüyordu çöpe. hayvanlara dökmek de yasaktı. fırsat kolluyordum kedi köpeğe verebilmek için.