goyabana 1

yatmak. 20 yıldır yatar kendisi. 40 yaşında emekli olduktan sonra ömrünün geri kalanını yatmaya adadı ve adamaya devam ediyor.
geçim sıkıntısı, çocukları okutma kaygısı, annemin dırdırı vs. hiçbir şey yıldırımadı bu uğurda adamı.
ilginçtir, çocukları bir şekilde ite kaka okudu, meslek sahibi oldu. peynir ve zeytinle de hayatın idame ettirilebileceği dispotyasını bize kabul ettirdi. pasif direnerek annemi pasifize etti.
toplumun, baş etmesi güç olarak olarak nitelediği çoğu problemi görmezden mi geldi, umursamadı mı bir fikrim yok ama şöyle bir dönüp geçmişe baktığında başaramadım, üstesinden gelemedim dediği bir şey olduğunu sanmıyorum. aslında bakarsanız neyi başarı neyi başarısızlık olarak nitelediğine dair de bir fikrim yok. bildiğim tek bir şey var. bu adam yatmayı seviyor. uzanıyor. bulduğu her yere her şeye uzanıyor. ve oh diyor.
bıkmadan, usanmadan yatıyor ve her defasında aynı keyifle oh diyor.
böyle yazınca bir sitemim veya şikayetim varmış gibi anlaşılsın istemem. babamın hayata karşı vurdumduymaz bakışını, zamanla maaile şiar edindik. dertten, stresten, sıkıntıdan, hüzünden uzak bireyler olarak yetiştik sayesinde. allah razı olsun la baba.

yaa allah deyince aklıma geldi. bu adam 2 senedir 5 vakit namaz kılıyor. fakat sadece fatihayı ezbere biliyor. neden baba neden bir çaban yok. en azından bir sure daha ezberleyemez miydin? bari dini vecibelerini yerine getirirken çabaladığını görseydim dünya gözüyle.
soruyorum tabi bunu kendisine.
'ne olacak oğlum. yatıyorum kalkıyorum allah diyorum işte.' diyor. haklı amk adam, iman etmek istiyor ve ayrıntılara takılmıyor. altmışından sonra vetebarekesmük demeyiver sen de be baba.
ulan secde de bile fatiha okuduğuna yemin edebilirim. o da bi tür yatış. uzun tutması lazım o kısmı.