faith no more 1

gümbür gümbür bir konser olmuştur. herifler mermi gimin deldiler geçtiler, sulu tarafından kesilmiş cağ kebabı lezzetinde performans sundular.

as i am’i enter sandman ile bağlamak gibi bir manyaklık yaptılar mesela... konserin zirve anlarından birisi oldu resmen.

hele a change of seasons’ı bütün halde canlı dinlemiş olmak herhalde bir daha yaşayamayacağımız bir tecrübeydi.

john petrucci bir reis gibi yönetti. nokta. john myung her zamanki sakin tavrını korudu, güven verdi. jordan rudess saçma yazılımlarını terfi ettiği ipad pro ile kullanmaya başlamış, yine deli deli çaldı, eğlendi. james labrie yer yer garanti oynayarak, yer yer ise kendini yırtarak parçalara can verdi. mike mangini'yi bu sefer beğendim. hala mike portnoy'un tadını vermese de en azından 2014 konserindeki gibi şarkıları basitleştirmedi, it gibi çaldı.

setlist inceydi. bu sene, dünya üstündeki en iyi albümlerden biri olan images and words'ün 25.yıldönümü olduğu kadar; falling into infinity‘nin yirminci, systematic chaos'un da onuncu yıldönümüydu aynı zamanda... bu sebepten konserin the dark eternal night ve hell's kitchen ile başlaması dikkatimi çekti. images and words ve a change of seasons paketi ise sanırım bir daha uzun süre denk gelemeyeceğimiz bir vakaydı.

james labrie seyirciyi iyi gazladı ama metropolis sonrası çoğunluğun kıçından ter aktığını gözlemledim. 3 saat boyunca bu adamlar gram düşmeden nasıl dayanıyor, cidden takdir edilesi...

iki sene sonraya scenes from a memory’nin yirminci yıldönümü geliyor. hayırlısı diyelim...

samsung galaxy note: yine bir konser boyunca önümdeki bonusa küfrettim. konserlerde kaderim önüme izbandut bonus kafaların geçmesi şeklindedir zaten de, ayı bonusum aynı zamanda leş gibi de ter kokuyordu. yıkanın amk, öyle gelin konsere! dalin kokulu yeni yetme metalcileri geri istiyorum.
samsung galaxy note 2: volkswagen arena iyi mekan. melih başgana diyelim, sarayın karşısına dikeceği müzeye benzer bir kompleks eklesin. ankara’da bu ayarda nekan yok. ha, girişte görevlinin çantamdaki ilaç kutusunu alıp şak diye çöpe atması sinirimi çok bozdu, ayrı bir nokta.