yoshida chizuru 1

bundan beş yıl önceydi sanırım o zamanın dbe sinden düşmeyen bir yazar vardı. dünyanın en abartı entrylerini yazdığı halde epey populer biriydi. öyle ki hem onunki dbe ye girerdi hem de ona giydiren herhangi bir yazarınki. nick vermeyeceğim ama kendini öyle bir anlatıyor ki binde biri bile gerçekse ne halt etmeye tanıştım der insan. ama istiyordum. yazdıklarının gerçek olmadığına inanıyor ve hayal gücüne günden güne hayran oluyordum.

neyse yeni yazar olmuşum, entry girmekten nefret ediyorum haliyle sözlükten tek beklentim o yazarla tanışmak. bari diyorum bir işe yarasın yazarlık. gidip tanışalım dersem yanlış anlar ya da hayır falan der ben de gurur yaparım kavga etmeyelim durduk yere diye soramıyorum. baktım zamanla geçmiyor bu istek, tüm cesaretimi topladım ve mesaj attım. iki çift laf etsem yeter diye düşünüyorum mallığa bak. sanki bana johnny depp. biraz konuştuk gayet yazdıkları gibi falan. gülüyoruz eğleniyoruz. bu bir ara göreyim seni dedi, tamam dedim attım foto, bu da attı adil olsun diye. o an kendisine bir kez daha saygı duydum, bir insan kendini ancak bu derece bilebilir. hakkında yazdığı her satır doğruydu, hayatımda gördüğüm en tipsiz insanlardan biriydi. üstelik o derece net ki durum, güzellik-yakışıklılık görecelidir savunucuları diz çöküp tövbe ister. tabi ilk anlık şaşkınlık geçince dedim yemişim tipini önemli olan frekans, böyle kafa uyumunu hiçbir yaşamımda, hiçbir canlıda bulamam. orada şekilcilikten arındığım bir anda nirvaya çıktım evet. ben bunları düşünürken çat mesaj geldi ya ben seni farklı hayal etmiştim yalan yok tip benim için önemli, malum iş ciddileşirse çocuklarım insana benzesin diye yazan..
o zamandan beri edebimle şukumu verir geçerim çılgınlığa gerek yok.