eski esimle bir rituelimiz vardı.
haftasonları ve tatil gunleri sucuklu ya da pastırmalı yumurta pisirirdik, ekmek kızartırdık, cay demlerdik ya da kahve yapardık, tepsilerimize alırdık kahvaltıyı, bir film koyar karsına kıvrılırdık.
oyle mutluyduk ki..
hakikaten mutlu ve huzurluyduk.
esim ilk evden gittiginde onu hatırlatıyor diye 9 ay kahvaltı yapamadım ben.
sonra en azından uydur kaydır ekmek peynir yemeye basladım.
bugun yaklasık 14 ay sonra ilk defa sucuklu yumurta yaptım, ekmek kızarttım, televizyonda muzik kanalı actım canlı canlı vh1, sonra karsına kuruldum.
yok. aynı tadı vermiyor.
hatta ısrarla lokmalar bogazıma diziliyor.
su an cok mutsuzum dunya..