veda ederken 2022'ye bir not bırakmak 5

ilk başta 2002'ye not bırakmak istiyorum....
canım beniiiim ühühüğğğvvv ühü....
değerini bilemedik senin her zerreni seven ben mogu, mogun...
2022'ye ise ne diyeyim ki şimdi?
2007'de fıstık gibiydi bi şey demedik adaletsizlik olur.
ben galiba nostaljiye hasretten öleceğim dostlar siz adapte olun yeni yıl dileğim adaptasyondur.

-kendime haksızlık yaptığım bir yıldı.
-insanlarla sevgimi sorgusuz sualsiz paylaştığım bir yıldı.
-başka başka fedakarlıklar yüzünden kendime bencil davrandığım bir yıldı.
-yine bir çok şeyi erteledim, güzel erteledim.
-iyi niyetimin hunharca harcandığı bir yıldı.
hepsine kocaman bir özür, söz seneye daha iyisi için yine deneyeceğim.

zamanın sonunda herkesten vazgeçip kendinize kalıyorsunuz. hesap çıktığında ekside kaldığınızı görmek üzüyor. pozitfliğiniz, iyi niyetiniz ya da olaylara bakış açınız bu durumu değiştirmiyor. her şeyden vazgeçebilir her şeye alışabilirsiniz. alışmayın.

yeni yılda parlayın, içinizdeki canavarlardan özgürleşin, her mücadeleden güçlenerek çıkın. çünkü ne demiş şair; “çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı…”
ve bitirmiş
“çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır.
ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana…”

geldiğin günü ayrı, gideceğin günü ayrı s2m.

son bir ayında da bir mucize yaşanmayacaktır diyerek erkenden yazmakta sakınca görmüyorum. 2022, her konuda büyük bir disiplinle çalıştığım ancak karşılığında babayı aldığım bir sene oldu.^* umarım bütün o emekler derlenip toplanıp bir sike dönüşür 2023'te.

şimdi aslında çok da siksik edesim yok.^* iyi şeyler de oldu. ilk kez yaptığım bir iyilik (üstelik de günün sonunda iyilik yapmaya çalıştığım kişinin hiçbir işine yaramamasına rağmen) bu kişi tarafından bana iyi bir gelir kaynağı olarak döndürüldü. bakın bu benim kişisel tarihimde bir ilk. dünya tarihinde de çok sık yaşanmamıştır. yapılan iyiliklerin hiç sebepsiz götte patlaması herkes için esas olandır. düşündükçe şaşırıyorum. arada bir yapıp denize atmak lazım zaar. kıymet bilen çıkabiliyormuş.

bu yıl annemle kardeşimle iyi zaman geçirdim. bu da epeydir olmuyordu. hep mesafeler. bu yıl süper denk geldi.

en iyi spor performanslarım da hep bu yıla ait. hayat sıktıkça baydıkça içkiye mi kaçsaydım, spora kaçtım. açıldıkça da açıldım. 10 km koşuda 4.50 pace'i tutabilir oldum.^* şimdi diyorum, 4.30 pace neden olmasın. bi şımarıklık, bi gaz. yüzmem de daha iyi. 1 km'yi 20-25 dakikada yüzebilir oldum. 15 dakika neden olmasın.^* gibi.

dalış bile bi keyifsizdi bu yaz. dalış nasıl keyifsiz olabilir arkadaş, aklım almıyor. ne tatsız yıldın be 2022. sade yulafa su döküp yemişim gibi.

keyfini falan geçtim de beni bi hortumla aşağı salsalar, günde çok fazla değil 4-5 saat denizin dibinde gelen geçen balıkları izlesem olmaz mı? evrim ayağına karaya çıkan atalarım, size çok pis laflar hazırladım.

spotify'da en çok dinlediğim şarkı da bu yılı tam anlamıyla yansıtıyor. try to keep on keeping on

valla bu yıldan bu kadar oluyordu. i just keep on keeping on.

not bırakmak demeyelim de uzun bir mektup yazasım var aslında ama neyse...incecik bir ipin üzerinde adeta cambaz gibi yürüdüğüm bir yıldı, dengede kalma çabasının yorgunluğu hala ruhumda ve bedenimde. hazla acıyı birarada hissedip, "asla" dediğimi deneyimlemek de cabası. hala anlam veremediğim bir sürü şey varken ve unutamayacaklarımla kuşatılmışken, yeni bir yıla başlangıç yapmak zor olacak.