kalabalık bir ortamdaysa; derin bir nefes almak akabinde yine bir ufacik bir nefes almak ve nefesi yavaşça vermek. stresi ve öfkeyi bastırır.
yazmak; ne yazarsan yaz. sana ne iyi geliyorsa; ister küfür, ister motivasyon sözlerin, ister çok sevdiğin çiçeğini, ister yaşanacak onca şey varken yaşayamadigin onca şeyleri yaz.. içindeki kin, öfke, nefret ne varsa dök onları oraya; rahatlayacaksın, içini dökeceksin, arınacaksın..
ve hemen ne olursa olsun sinirlenme, koz verme. her şey senin için daha kötü olur; sesin titremeye başlar, aklında o kadar cümle varken hepsi uçup, 'medine'ye vardım' der. akşam başını yastığına koyduğunda "ulan keşke bunları da söyleseydim ya" dememek için; sakinliğini koru. yavaş, küçük adımlarla konuş ki bir sonra ki konuşmalarina da zemin hazırla ve bam baamm baaaam!*
şimdi nasıl varamadı medine'ye ama*
13.04.2023 · 30. sıra
nevome
12.04.2023 02:04