Sık geçen başlıklar

seni yıkan o müthiş cümle 4

ekşi'de gör
"kocamla aramızı açıyorsun, çekil aramizdan"
(öz annemin öz babamla ilgili bana sarfettigi cümle. ki boşanalı 7 yıl olmuştu ve ben 14 yaşındaydım)

...

(ellerini havaya hayır manasında kaldirarak) "sakın bana güvenme! sakın!"
(öz annem hamile olduğumu öğrendiğinde)

...

"benim onunla bu evde bir düzenim var, sakın bana güvenme. başının çaresine bakarsin"
(kızım bebekken eşimle yaşadığımız bir kriz esnasında, ayrılma ihtimali hakkında konuşurken. "o" dediği de içguveysi aldığı 2. eşi)

işin garip tarafı hiç anneme yıkılmadım ben. ne madden ne manen. onda nereden gelişti bu "aman bana yıkılmasın" tribi bilmiyorum. 16 yaşından beri para kazanan, hatta üniversitede bir yaz onun patlattigi kredi kartlarını çalışıp ödeyen, ilk maaşıyla annesini tatile gönderen bir çocuktum.

ama yetmedi işte, bilemiyorum...

babam hep yıkıldı ona halbuki. faturası da bana kaldı belki de...
...

anne olayı şanstır ya. anadan yana tuzu kuru olup geh geh analık kutsayan herkese kafam girsin.

edit: arkadaşlar sakin, mesaj kutum patladı.
çok gerilerde kalmış işler. 42 yaşındayım, bebe 12 ye girdi. eşimle işleri epeeeey zaman önce oturttuk ve şahane bi hayatımız/ailemiz var. no more drama...

hayata bok gibi ailelerle başlamış insanlar da vardır yani, ona binaen yazdım.
ve kuyruğu indirmesin de onlar. dünyada güzel seçimler de, iyi yollar da, güven veren insanlar da var.
şükür ki var.
“fakirliğinden bıktım!” dedi ve gitti. o gidince fakirliğim de onunla gitti.

enteresan olayların başlamasına sebep olan cümleydi.