spoiler ne demek bilmeyen dingillerin izledigini bu basliga yazilan entrylerden anlamis oldugumuz dizi.
Sık geçen başlıklar
kübra (dizi) 4
ekşi'de görtaylan biraderlerin farklı bir sey yaptı derken, yakamızı bir türlü kurtaramadığımız yesilçam usulü klişe ve melodramla dolu az biraz teknoloji soslu son dizisi.
efendim.
genc yakisikli, fakir, babasız, mahallenin abisi, namuslu tamircimizin bir anda şöhret olmasını izliyoruz. delikanlımizin bir tane kötü yola düştü düşecek bacısı, bir de -sevgili demeyi tercih etmediği- sözlüsü var.
bu şey değil mi! anası, aklı havada bacisiyla fakir konduda yasayıp isci olarak (tamirhane, fabrika) çalışıp, zengin karilarin hizmetinde mesai tuketen (tekstil veya kuafor) yavuklusuyla kavuşma hayalleri kurarken bir anda kesfediljp ünlü olan ferdi, orhan, emrah... sonrasında gelsin rezillikler, hastaliklar, kötü adamlar, kavgalar, ölümler, pavyonlar, mapuslar...
ha iş bu, o! bin yıllık algoritmalar, formüller.
spoiler
başrolümuz gokhan telefonuna bir uygulamadan bazı mesajlar alıyor. zamanla içinde kehanetler barındıran ayet hadis soslu mesajların allah tarafından kendisine gönderildiğine inanan kahramanimiz, bir anda etrafına insanları topluyor ve insanlık için bir mücadeleye giriyor. barışçıl bir yol izlemeye çalışırken işler çığırından çıkıyor. en sonunda biz anlıyoruz ki bütün mesajlar bir şirketin yapay zekasi tarafından gokhan'a gönderiliyor.
bütün bu süreçte tabi bir kaç aksın doğru yürümesi gerekiyor ki biz tutarsızlık görmeyelim.
kahramanın yolculuğunda karakterin dönüşümü tatmin etmiyor çünkü ilk anda neyse son anda da yine aynı kişi. o kadar aynı kişi ki, çağatay iyi oynadığı halde karakterin düzlüğü bir süre sonra baygınlık veriyor.
soruşturma aksı yürümek değil adeta sürünüyor. komser öylesine agresif, öylesine kendi onyargilari ve sezgileriyle hareket ediyor ki, sanırsın profesyonel operasyon yöneten 40 yillik bir polis değil de, devamlı hayta oğlunu azarlayan mükemmeliyetçi dar görüşlü despot baba!
bu kadar sinirlenmesinin nedeni boş. soruşturmada görmeyi beklediğimiz kanıt belge bilgi sıfır.
gokhan bir video paylaşıyor halisahada insanları topluyor onlara vaaz veriyor. insanlar yardım gönderiyor. komser de elinde hiç bir kanıt olmadan devamlı kahramani terör örgütü lideri olmakla suçluyor, taciz ediyor, tehdit ediyor. kahramanın arkadaşını muhbir olmaya zorluyor yine tehditle. delil çaldırıyor. caldirdigi delil de çalındığı andan itibaren hiç bir yasal kanıt niteliği taşımayacak, bunu bile bile. sonra bakıyoruz meğer komserin de travması var. oğlu kazada ölmüş. oğlu ölmüşse bunun gokhan'la ne ilgisi var da hikayede biz bunu bilmek zorunda kalıyoruz! belli değil. hadi komserin oğlu zamanında dini bir tarikata girse sonra da ölse, adamın onyargisini gokhan'a öfkesini anlayacağız. bağlantı kuracağız. o da yok.
politikacilarin, bulduklari manipulasyon araclarına anında cokmek istemesi anlasilir da, gokhan'ın peşine düşülecek kadar popüler olduğunu göremedik. o büyüme, toplumdaki etkisi, potansiyeli verilmedi. bütün olay küçük bir mahallede, 20-30 kişi arasında dönüyor. bu şekilde yuzlerce insan var. bir şekilde insanları etkileyip binlerce kişilik kitlelere sahip insanlar dururken gokhan'in birden devlet meselesine dönüşmesi, onca operasyon, bakanların onu ikna etmek için her yola başvurması falan... abartı ki ne abartı.
belki gerçekten de gokhan'in arkasında binlerce insan vardır ancak o büyümeyi biz göremedik. yavaş yavaş yükselip kendi kuyrugunu yutan yılanı gozumuze sokmazsan olan bitenin gerçekliğine nasıl ikna olacağız!
bunlar senaryo tarafı. bir de algı boyutu var.
3. bölümde kendini peygamber yerine koyan adama inanmayan, onu aşağılayan insanların olduğu kahvede arkada atatürk resminin görülmesi. başka bir sahnede komser, odasında semavi'ye söverken arka duvarda ataturk'un sözünün vurgulanması.
bir yerde "din bezirganı" birine karsı ataturk'ün seküler duruşunu koymak! ataturk de bunları böyle aşağılar böyle söverdi, mesajını oraya subliminal olarak vermek. gereksiz. hatta daha fenası iyi niyetli degil. orada modasi gecmis bir hesap var. bunlar ataturk'un imajını zedeleyecek, atatürk üzerinden inançlı insanları da provoke edecek mini cakallıklar. bunları artık geçmek gerek. bunlara düşmemek!
tamirhanenin sahibi amcayı niye gördük, sonra niye öldü! bunun bize ne faydası var!
bu teknoloji çağında koca bir şehrin tüm elektriğinin defalarca neden kesildiğini bulamamak, sonunda bunu tamirci gokhan'a bağlamak!
herkesin birbirini fakirliginden vurması, ana bacı tehdidiyle işlerin yürümesi.
elindeki yapay zekayla dünyanın en güçlü adamını maniple edecek potansiyel varken bir tamirciden peygamber yaratıp onunla eğlenmek.
inziva icin mağara metaforu vs kulube metaforu.
diyaloglardaki eslerin çok fazla olması. konuşmanın akmamasi...
gibi gibi...
hiç mi iyi bir tarafı yok! var!
görüntü ve sanat yönetmenini sevdim. dekor, mekan, kostüm herşey gerçekti. yaşanmış hissi her yerde vardı. oyunculuklar dogaldi çünkü oyuncular normaldi. makyajsız estetiksiz, gercek insanlar. tam da o mahallede, o sosyokülturel çevrede olması gereken, hergun karşılaştığımız sıradan insanlar gibi. tv dizilerinde (surmeli esek gibi gezen erkek oyuncular da dahil) ful makyajlı, botokslu figürler gibi sentetik değiller. ekran işlerinde bunu biraz oturtabilsek ne güzel olur. senaryodan falan vazgeçtim. önce buradan başlasak. sahteliği somuttan soyuta, basitten karmaşığa doğru yok etsek.
bu diziyi anlattığım onca eksige rağmen sonuna kadar sırf şu gerçeklik hatırına izledim.
aynı gerçeklik hatrina da imdb puanım 5,5/10
dip not: buradan linç yerim ama mümtaz abi olmamış bu rolde. yanına adam gibi çatışma oluşturacak yardımcı karakter de koyulmamış. boğdu resmen izlerken. hikayede karamizah olarak özellikle mumtaz'in yanına esprili bir karakter yazılsa, adamın hatta genel hikayenin kasvetli halini biraz daha çekilir kılardı. arada nefes alırdık.
efendim.
genc yakisikli, fakir, babasız, mahallenin abisi, namuslu tamircimizin bir anda şöhret olmasını izliyoruz. delikanlımizin bir tane kötü yola düştü düşecek bacısı, bir de -sevgili demeyi tercih etmediği- sözlüsü var.
bu şey değil mi! anası, aklı havada bacisiyla fakir konduda yasayıp isci olarak (tamirhane, fabrika) çalışıp, zengin karilarin hizmetinde mesai tuketen (tekstil veya kuafor) yavuklusuyla kavuşma hayalleri kurarken bir anda kesfediljp ünlü olan ferdi, orhan, emrah... sonrasında gelsin rezillikler, hastaliklar, kötü adamlar, kavgalar, ölümler, pavyonlar, mapuslar...
ha iş bu, o! bin yıllık algoritmalar, formüller.
spoiler
başrolümuz gokhan telefonuna bir uygulamadan bazı mesajlar alıyor. zamanla içinde kehanetler barındıran ayet hadis soslu mesajların allah tarafından kendisine gönderildiğine inanan kahramanimiz, bir anda etrafına insanları topluyor ve insanlık için bir mücadeleye giriyor. barışçıl bir yol izlemeye çalışırken işler çığırından çıkıyor. en sonunda biz anlıyoruz ki bütün mesajlar bir şirketin yapay zekasi tarafından gokhan'a gönderiliyor.
bütün bu süreçte tabi bir kaç aksın doğru yürümesi gerekiyor ki biz tutarsızlık görmeyelim.
kahramanın yolculuğunda karakterin dönüşümü tatmin etmiyor çünkü ilk anda neyse son anda da yine aynı kişi. o kadar aynı kişi ki, çağatay iyi oynadığı halde karakterin düzlüğü bir süre sonra baygınlık veriyor.
soruşturma aksı yürümek değil adeta sürünüyor. komser öylesine agresif, öylesine kendi onyargilari ve sezgileriyle hareket ediyor ki, sanırsın profesyonel operasyon yöneten 40 yillik bir polis değil de, devamlı hayta oğlunu azarlayan mükemmeliyetçi dar görüşlü despot baba!
bu kadar sinirlenmesinin nedeni boş. soruşturmada görmeyi beklediğimiz kanıt belge bilgi sıfır.
gokhan bir video paylaşıyor halisahada insanları topluyor onlara vaaz veriyor. insanlar yardım gönderiyor. komser de elinde hiç bir kanıt olmadan devamlı kahramani terör örgütü lideri olmakla suçluyor, taciz ediyor, tehdit ediyor. kahramanın arkadaşını muhbir olmaya zorluyor yine tehditle. delil çaldırıyor. caldirdigi delil de çalındığı andan itibaren hiç bir yasal kanıt niteliği taşımayacak, bunu bile bile. sonra bakıyoruz meğer komserin de travması var. oğlu kazada ölmüş. oğlu ölmüşse bunun gokhan'la ne ilgisi var da hikayede biz bunu bilmek zorunda kalıyoruz! belli değil. hadi komserin oğlu zamanında dini bir tarikata girse sonra da ölse, adamın onyargisini gokhan'a öfkesini anlayacağız. bağlantı kuracağız. o da yok.
politikacilarin, bulduklari manipulasyon araclarına anında cokmek istemesi anlasilir da, gokhan'ın peşine düşülecek kadar popüler olduğunu göremedik. o büyüme, toplumdaki etkisi, potansiyeli verilmedi. bütün olay küçük bir mahallede, 20-30 kişi arasında dönüyor. bu şekilde yuzlerce insan var. bir şekilde insanları etkileyip binlerce kişilik kitlelere sahip insanlar dururken gokhan'in birden devlet meselesine dönüşmesi, onca operasyon, bakanların onu ikna etmek için her yola başvurması falan... abartı ki ne abartı.
belki gerçekten de gokhan'in arkasında binlerce insan vardır ancak o büyümeyi biz göremedik. yavaş yavaş yükselip kendi kuyrugunu yutan yılanı gozumuze sokmazsan olan bitenin gerçekliğine nasıl ikna olacağız!
bunlar senaryo tarafı. bir de algı boyutu var.
3. bölümde kendini peygamber yerine koyan adama inanmayan, onu aşağılayan insanların olduğu kahvede arkada atatürk resminin görülmesi. başka bir sahnede komser, odasında semavi'ye söverken arka duvarda ataturk'un sözünün vurgulanması.
bir yerde "din bezirganı" birine karsı ataturk'ün seküler duruşunu koymak! ataturk de bunları böyle aşağılar böyle söverdi, mesajını oraya subliminal olarak vermek. gereksiz. hatta daha fenası iyi niyetli degil. orada modasi gecmis bir hesap var. bunlar ataturk'un imajını zedeleyecek, atatürk üzerinden inançlı insanları da provoke edecek mini cakallıklar. bunları artık geçmek gerek. bunlara düşmemek!
tamirhanenin sahibi amcayı niye gördük, sonra niye öldü! bunun bize ne faydası var!
bu teknoloji çağında koca bir şehrin tüm elektriğinin defalarca neden kesildiğini bulamamak, sonunda bunu tamirci gokhan'a bağlamak!
herkesin birbirini fakirliginden vurması, ana bacı tehdidiyle işlerin yürümesi.
elindeki yapay zekayla dünyanın en güçlü adamını maniple edecek potansiyel varken bir tamirciden peygamber yaratıp onunla eğlenmek.
inziva icin mağara metaforu vs kulube metaforu.
diyaloglardaki eslerin çok fazla olması. konuşmanın akmamasi...
gibi gibi...
hiç mi iyi bir tarafı yok! var!
görüntü ve sanat yönetmenini sevdim. dekor, mekan, kostüm herşey gerçekti. yaşanmış hissi her yerde vardı. oyunculuklar dogaldi çünkü oyuncular normaldi. makyajsız estetiksiz, gercek insanlar. tam da o mahallede, o sosyokülturel çevrede olması gereken, hergun karşılaştığımız sıradan insanlar gibi. tv dizilerinde (surmeli esek gibi gezen erkek oyuncular da dahil) ful makyajlı, botokslu figürler gibi sentetik değiller. ekran işlerinde bunu biraz oturtabilsek ne güzel olur. senaryodan falan vazgeçtim. önce buradan başlasak. sahteliği somuttan soyuta, basitten karmaşığa doğru yok etsek.
bu diziyi anlattığım onca eksige rağmen sonuna kadar sırf şu gerçeklik hatırına izledim.
aynı gerçeklik hatrina da imdb puanım 5,5/10
dip not: buradan linç yerim ama mümtaz abi olmamış bu rolde. yanına adam gibi çatışma oluşturacak yardımcı karakter de koyulmamış. boğdu resmen izlerken. hikayede karamizah olarak özellikle mumtaz'in yanına esprili bir karakter yazılsa, adamın hatta genel hikayenin kasvetli halini biraz daha çekilir kılardı. arada nefes alırdık.
--- spoiler ---
diziyi bitirenlere spoilerrr
semavi'nin yaşadığı birçok şeyi peygamber kıssalarından günümüze uyarlamışlar.
ibrahim'in oğlunu kurban edişi ile semavinin bacısının intiharına bir şey yapmaması buna bir örnek olabilir. neticede ikisi de sonsuz imanla sevdiklerini kurban etmeye hazırdılar ancak bir mucize sonucu kurtuldular. (ibrahim oğlunu tanrı için şüphesizce kurban edecekken gökten bir koç iniyor ve oğlu yerine onu kurban ediyor, semavinin bacısı kendini öldürecekken ve semavi buna hiç istemese de razı gelirken telefondan gelen babasının sesi ile kız intihardan vazgeçiyor)
kendisine biat edenlerin sonrasında sapkınlıkla kendisinr karşı gelmeleri (burak'ın ölümüyle mahallelilerin ayaklanması ve semaviyi dinlememeleri) de muhammedin yaşadıklarından ilhamla kurulmuş.
vahyin ya da tanrının/küpra'nın sözlerinin kesintiye uğramasıyla semavi'nin ye'se düşüşü de muhammedin yaşadığı bir şey. muhammede sonrasında “seni unutmadık” minvalinde bir vahiy geliyor. semavi'ye de bu şekilde gaipten sesler geliyor.
dizinin sonunda tam olarak ikna olduğumuz, sevgilisinin aslında ona inanmayışı da nuh'un karısının ona inanmayışıyla örtüşüyor.
beyaz gömlekteki tavuk kanı, yalandan öldü veya ölümden döndü hikayesi de; yahya peygamberin oğlu yusuf'u kuyuya atan biraderlerin, öldü diye yusufun gömleğini kana bulamaları kıssasından ilhamla kurulmuş.
semavi'nin dağlara çıkıp tanrıya yakarışı vs de peygamberlerin başlıca iletişim şeysi.
falan filan. vardır daha böyle birçok atıf. güzel kurgulanmış o yüzden. sevdim. sonu da süper bağladılar. çok havalıydı.
--- spoiler ---
diziyi bitirenlere spoilerrr
semavi'nin yaşadığı birçok şeyi peygamber kıssalarından günümüze uyarlamışlar.
ibrahim'in oğlunu kurban edişi ile semavinin bacısının intiharına bir şey yapmaması buna bir örnek olabilir. neticede ikisi de sonsuz imanla sevdiklerini kurban etmeye hazırdılar ancak bir mucize sonucu kurtuldular. (ibrahim oğlunu tanrı için şüphesizce kurban edecekken gökten bir koç iniyor ve oğlu yerine onu kurban ediyor, semavinin bacısı kendini öldürecekken ve semavi buna hiç istemese de razı gelirken telefondan gelen babasının sesi ile kız intihardan vazgeçiyor)
kendisine biat edenlerin sonrasında sapkınlıkla kendisinr karşı gelmeleri (burak'ın ölümüyle mahallelilerin ayaklanması ve semaviyi dinlememeleri) de muhammedin yaşadıklarından ilhamla kurulmuş.
vahyin ya da tanrının/küpra'nın sözlerinin kesintiye uğramasıyla semavi'nin ye'se düşüşü de muhammedin yaşadığı bir şey. muhammede sonrasında “seni unutmadık” minvalinde bir vahiy geliyor. semavi'ye de bu şekilde gaipten sesler geliyor.
dizinin sonunda tam olarak ikna olduğumuz, sevgilisinin aslında ona inanmayışı da nuh'un karısının ona inanmayışıyla örtüşüyor.
beyaz gömlekteki tavuk kanı, yalandan öldü veya ölümden döndü hikayesi de; yahya peygamberin oğlu yusuf'u kuyuya atan biraderlerin, öldü diye yusufun gömleğini kana bulamaları kıssasından ilhamla kurulmuş.
semavi'nin dağlara çıkıp tanrıya yakarışı vs de peygamberlerin başlıca iletişim şeysi.
falan filan. vardır daha böyle birçok atıf. güzel kurgulanmış o yüzden. sevdim. sonu da süper bağladılar. çok havalıydı.
--- spoiler ---