maalesef sadece izmir özelinde değil, şu an lise öğrencilerinin hemen hemen hepsinde olan bir "nerede ne yapacağını bilmeme" sıkıntısı bu.
vay benim çocuğum altın götlü, vay benim evladım süper diye iq'su ayakkabı numarasından düşük olan sikik çocuklarınızı tepemize çıkardınız. 3 yaşındayken olur olmaz bağırıyordu, biz sustur deyince "özgüvenli olsun" dediniz. sonuçta dalyarak oldu.
nerede ne yapması gerektiğini öğreneceği, sınırlarını bileceği her fırsatta iyice bokunu çıkarmasını sağladınız. şimdi de ergenlik çağlarında sevgilisi olunca ulu orta sevişiyor. yarın öteki gün götünüze tekmeyi atıp sizi evden kovacak, "öğrötmönlör öğrötmönlör" diye ağlayacaksınız. tek bir yaralı parmaya işeyecek vasfı olmayan çocuklarınızla ölene kadar siz uğraşacaksınız.
geçen gittim böyle bir starbucks'a oturdum. 2 saatim var, bilgisayarla bir iş yapacağım. normalde starbucks bunu düşünmüş olacak ki daha ufak masası ve rahat koltuğu olan kısımlar, bir de normal sandalyeli çalışma düzeninde kısımlar vardır.
iki tane böyle sikik ergen geldi, güya ders çalışacaklar, masaya oturdular. 10 dakika oldu olmadı, biri bir şey anlatıyor, 10 dakika sarılıp şap şup öpüşüyorlar. yahu ben sizin iğrenç aktivitelerinizi dinlemek, izlemek zorunda mıyım? "başkası görüyor" diye hiç utanmıyor musunuz arkadaş? hayır en azından "sikik birer öküz gibi ses çıkartıyoruz, karşıdaki insanın dikkatini dağıtıyoruz" diye düşünürler ama bu veletlerin anası babasının da karşısındakini düşünme yetisi olmadığı için genetik bir facia yaşanmış durumda.
05.06.2019 · 12. sıra
thedewil
04.06.2019 01:23 ~ 02:01