iş arkadaşı aradı diye eşini işten çıkaran erkek 1

işten çıkartma kısmı abartı olsa da arayan erkeğin niyetini hepimiz biliyoruz sanırım. bu yüzden tanım: tepkisinde aşırıya giden ama haklılık payı olan erkek.

edit: bu arada yürüme, yürütme ve yargının kitabını yazmış biri olarak söyleyeyim, normalde ilgi çekmeyen bir hanım olsa, emin olun o erkek sikseler arayıp sormaz ne oldu diye. bu kadar kesin konuşuyorum. ^*

edit 2: adamı haklı bulmadığımı tekrar belirtmeliyim sanırım. erkeklerle arkadaş olunmaz vs de demiyorum kesinlikle. en güvendiğim ve sevdiğim, yakın olduğum arkadaşlarım hep kadındır. bir kısmı da evlidir. hiç böyle bir sorun yaşanmadı bile. lakin, bazı şeyleri gerçekten karşı tarafta olunca ya anlamıyorsunuz, ya da işinize gelmiyor. ki işinize gelmediği konusunda da yürüme, yürütme ve yargı kitaplarımda bahsettim. erkeklerden bin kat çakal olup da şaşırmanız falan çok tatlı. ^*

edit 3: size bunla alakalı bir hikayemi anlatayım. rol çalmak olacak ama.

üniversitede kız arkadaşım var 2 küsür yıldır birlikteyiz. bir gün birden bir çocuk ortaya çıktı, onun ilindenmiş. oradan tanışıyorlar, ama geçtiğimiz 2 sene boyunca hiç varlığını bile bilmediğim. aynı üniversitedeymişiz. peki. sonra tesadüf o ki, çocuk araba aldı ve kız arkadaşıma yakın oturuyor diye, sabahları geçerken onu almayı teklif etti. bu arada kız arkadaşımın evinden, okul, sadece bir toplu taşıma aracı kullanarak yaklaşık 30 dakika. yani arabayla aynı yolu 20 dakikada falan gidiyor. zira trafik de oluyor.

neyse efendim, bu konu bana anlatılınca, önce biraz mırın kırın yaptım, ama neyse dedim kışın falan işte rahat rahat gitsin. sonuçta 2 küsür yıldır birlikteyiz, bir güven de oluşmuş vs. tabi arada sırada ben de kız arkadaşımda kalıyorum, ve ne tesadüf ise ben onda kaldığım süre içerisinde bizi okula bırakma teklifi gelmiyor, toplu taşımayla gidiyoruz. bunu bir kenara yazdım. sonrasında, ben varken aranmaya başladı kız arkadaşım bu çocuk tarafından. ama olur olmadık sebeplerle, olur olmadık saatlerde. örneğin pazar gece 11'de, yarın sabah alayım mı diye, veya çarşamba gündüz 3'te, nasılsın diye.

o ara ciddi bir tepki gösterdim, bu ne artık diye. allahtan bir nebze saftı da kız arkadaşım ağzından şunu kaçırdı, "senin olmadığın saatlerde aramaya çalışıyor, çünkü ben çok konuşmak istemeyince 'sorun erkek arkadaşın mı' diye sordu" dedi. dedim ne yaşıyorsunuz siz de sorunun erkek arkadaş olması kıvamına kadar geldiniz vs derken çocukla bütün ilişkisini askıya almasını istedim. gitme gelmeler vs. bu konuda ciddi bir tartışma yaşadık ve bir şekilde tamam dedi. bu arada bu tartışmalar sırasında da gerçekten ipe sapa gelmez bahanelerle görüşmeyi savunuyordu.

neyse efendim, bir pazar günü, evdeyim. arayan kız arkadaşım. dedi ki ben o çocukla kahve içmeye çıkacağım birazdan haberin olsun. nasıl ya ne alaka derken, işte yok evin yakınındaymış, canı sıkkınmış falan klasik bahaneler (bu ve diğer tüm bahaneler için yürüme yürütme ve yargı kitabıma bakabilirsiniz). o an artık anladım konunun geldiği noktayı.evet gençken fazlaca saftım. hiç tarzım olmayan şekilde, eğer o çocukla çıkarsan, bu ilişki biter dedim. ve tahmin edin ne oldu?