“birisi kabuk tutmuş yaralarımızı okşamaya başladığında, cırt diye açılıveriyor ve kanamaya başlıyor yeniden oluk oluk. birine teslim olduğumuzda ve içimizi döktüğümüzde, bedenimiz ve ruhumuz kan içinde kalıyor. o yüzden değil mi içimizi tutmalarımız, birine teslim olmaktan korkmalarımız, ortalıkta gergin ve tedirgin dolanmalarımız? “anlatsam mı, anlatmasam mı?” kararsızlığımız. “bu sevgi beni acıtır mı?” kuşkularımız.”
(bkz: yüzyıllık yalnızlık)
(bkz: gabriel garcía márquez)
09.08.2023 · 35. sıra
sosass
08.08.2023 15:17