Sık geçen başlıklar

gelmiş geçmiş en depresif türkçe şarkı 15

ekşi'de gör
kreş diye bir grup vardı. onların yarım kalan şarap diye çok depresif bir şarkıları vardır. fazla duyulmamış değeri bilinmeyen bir şarkıdır.

yarım kalan şarap içilir içilmesine de yarım olanlar için dinlemek çok kolay değil.

sözlerini de yazalım;

belki de o son gece konuşmalıydım seninle
şimdi düşününce aptallık etmişim
kalıp senin yanında, uzanıp koynuna
yarım kalan o şarabı içmeliydim
belki de o son gece sevişmeliydim seninle
şimdi düşününce kendimde değilmişim
kalıp senin yanında uzanıp koynuna
yarım kalan o şarabı içmeliydim
güllü - oyuncak gibi

ayrıca sözlüğün depresyon eşiği baya düşük sanırım. bazıları utanmasa 40.senfoni diyecek. adamın yazdığı şarkı ile halay bile çekersin, o derece yani. olm kasmayın bu kadar ya. açın güllü dinleyin, hakan taşıyan dinleyin.
valla ben depresyondayken "erik dalı" dinlesem boğazım düğümleniyor.

ama var uzun bir listem depresiflik katsayısı yüksek.

-gönül - fikret kızılok
-perişanım şimdi - sezen aksu
-ben de yoluma giderim - sezen aksu
-tamirci çırağı - cem karaca
-hasretinden yandı gönlüm - edip akbayram
-kum gibi - ahmet kaya
-sen de benim kadar gerçekleri biliyorsun - sezen aksu
-gecenin tam üçünde - fikret kızılok
-gittin gideli - edip akbayram
-sezenler olmuş - ümmüşen

az daha beklesem 2 sayfa daha çıkar benden. liste "erik dalı"na kadar gider...
(bkz: çoban yıldızı)
(bkz: teoman)

yüzme bilmeden daha,
deniz görmeden,
hiç güneşte yanmadan,
şimdi ölmek istemem,
bir kalbi sarmadan
aşkı tatmadan daha,
onla sarhoş olmadan,
hiç sevişmeden daha,

ansızın ölüp gideceğin birden aklına geldiğinde, yapamadıklarını düşünürsün kalbin acır, ben de bu şarkıyı her dinlediğimde gözlerim dolar aklım gencecik ölenlere, daha hayatta hiç bir şey yapamadan bu dünyadan göçenlere gider, acaba ben ölmeden hayatta istediğim her şeyi yapabilecek miyim diye düşünürüm.
ne yaptım biliyor musun
daha çok sarkı söyledim
sigaraya yeniden basladım
alışveris yaptım gereksiz
ne yaptım biliyor musun
bol bol seyahat ettim
hatta yalnızlık çektim
pisman oldum, kimseye söylemedim
yani sustum genelde
bazen de gülümsedim nazikçe
dinlemediğim belli olmasın diye
bitti buraya kadarmıs dedim
unuttum bile dedim
avuttum kendimi sözde
ama yine de akıyor gözyaslarım
ıslatıyor yastığımı
seni özlediğim gecelerde
.
.
bak yine depresyona girdim.