sizi yalnız bırakan o insanları asla unutmayın, asla
Sık geçen başlıklar
en ihtiyacın olduğunda yalnız bırakılmak 3
ekşi'de görsen kendini yalnız bırakma yeter ki. gelen gelir, giden gider hiiiççç kafana takıp da gül cemalini ekşitme, yüreğini darlama. her şey olur bu hayatta. geçmez bor'un pazarı döner de geriye, yeni bir yolda da terkedenlerle gidilir ileriye... dünyadan göçmüşse gidenler , gözden ırak gönülden de mi ırak olur? sarıl anılarına sıkı sıkı limanın hatıraların olur. yeter ki ruhun yalnız bırakmasın bedenini.... şu hayatta her şey yaşanabilir sadece bunu unutma.
hayata bakış açını değiştiren ve seni öldürmediyse güçlendiren türden bir şeydir. büyük bir kırılma noktasıdır.
şahsen başıma geldiğinde önce duygusal olarak dibi gördüm. sonra insanlara güvenme konusundaki sınırlarımı epey yükselttim. travmalı bir psikolojiyle uzun süre insanlara ihtiyacım olmadığını, güçlü olduğumu ve tek başıma ayakta durabileceğimi kendime aşıladım ama çok yoruldum. hayat tek başına kaldırılabilecek bir yük değil. bir iki yanlış insan için bir başka doğru insanı yakmayın. iyi insanlar var. sadece sizin ayırt edebilecek olgunlukta olmanız gerekiyor. bir gün yanlız bırakıldım ve bir sonrakinde yalnız bırakılmayacağıma emin olmadığım biriyle yürümedim.
edit: içinizin yağları erisin diye söyleyeyim o yalnız bırakan kişi daha sonra benim ayağa kalkabildiğimi görünce tekrar şansını denedi; fakat kapılar kapanmıştı. toksik bir durumdu ve kangrenli organ gibi kesilip atılması gerekiyordu. gereği yapıldı. bu hikayede son, herkes için daha iyi oldu.
şahsen başıma geldiğinde önce duygusal olarak dibi gördüm. sonra insanlara güvenme konusundaki sınırlarımı epey yükselttim. travmalı bir psikolojiyle uzun süre insanlara ihtiyacım olmadığını, güçlü olduğumu ve tek başıma ayakta durabileceğimi kendime aşıladım ama çok yoruldum. hayat tek başına kaldırılabilecek bir yük değil. bir iki yanlış insan için bir başka doğru insanı yakmayın. iyi insanlar var. sadece sizin ayırt edebilecek olgunlukta olmanız gerekiyor. bir gün yanlız bırakıldım ve bir sonrakinde yalnız bırakılmayacağıma emin olmadığım biriyle yürümedim.
edit: içinizin yağları erisin diye söyleyeyim o yalnız bırakan kişi daha sonra benim ayağa kalkabildiğimi görünce tekrar şansını denedi; fakat kapılar kapanmıştı. toksik bir durumdu ve kangrenli organ gibi kesilip atılması gerekiyordu. gereği yapıldı. bu hikayede son, herkes için daha iyi oldu.