Sık geçen başlıklar

bekir coşkun 2

ekşi'de gör
yıllar önce yazdığı bir köşe yazısından çok etkilenmiş, umutsuzluğumu anlattığım bir mail atmıştım. çok uzun bir cevap vermiş, umudun her zaman olduğunu kendi tarzıyla anlatmıştı.

huzur içinde uyusun.
ankara'da soğuk bir haftasonu kendisiyle bir bir söyleşide denk gelmiştik; toy bir üniversiteli olarak daha o zamanlar yazılarından duruşundan haberdar değildim. bir sürü sorulduktan günün koşulları tartışıldıktan sonra birisi "korkmuyor musunuz?" diye sormuştu ve o zamanki cevabı hayatımda kendime kılavuz yaptığım sözlerden birisi oldu daha sonra:

"korkuyorum. korkmaz mıyım, ben de insanım. korku insani bir duygudur arkadaşlar. ama korkuyoruz diye de korkak davranacak değiliz!"

meşrebine göre yolun açık olsun!

edit: bu entry'nin dikkat çekmesini beklemiyordum; ankara'da serebral palsi çocuklara eğitim veren bir kurumun yöneticisinin başlığını canlı tutan yazarlar olursa (bkz: #114449280) sevinirim.